X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
more_horiz
RCKL

Park Jiha, objawienie z Korei Południowej

Ostatnia aktualizacja: 09.02.2019 09:00
Gdy w marcu ubiegłego roku wytwórnia Glitterbeat postanowiła wypuścić na zachodni rynek wydany oryginalnie dwa lata wcześniej w Korei album „Communion”, od razu stało się jasne, że Park Jiha będzie jedną z ambasadorek nowej muzyki południowokoreańskiej. 
Okładka płyty Park Jiha, Philos
Okładka płyty Park Jiha, „Philos”Foto: mat. pras.

Wykształcona w duchu rodzimej muzyki tradycyjnej oraz muzyki klasycznej Zachodu Park Jiha zaproponowała fuzję obu światów, której wynikiem jest nowe, fascynujące uniwersum brzmieniowe.

Przecieranie szlaków rozpoczęło się jeszcze w czasach działalności duetu Sum – pierwszej formacji Park Jiha. To właśnie tam artystka podjęła się eksperymentu z adaptacją tradycyjnego instrumentarium do nietypowych dla niego form i struktur, a przede wszystkim nowego języka muzycznego. Działając w Sum, miała okazję poznać muzyków z grupy Geomungo Factory, a później podjęła współpracę z jedną z najciekawszych postaci współczesnej koreańskiej sceny improwizowanej – saksofonistą Kimem Okim. To właśnie z nim, a także z grającym na wibrafonie Johnem Bellem oraz perkusistą Kangiem Tekhyunem nagrała w 2016 roku wspomnianym album „Communion”. Płyta zdobyła zasłużone uznanie – znajdując się nawet w kilku zestawieniach najlepszych płyt ubiegłego roku (przypomnę, że materiał do szerszej dystrybucji trafił za sprawą Glitterbeatu dopiero w 2018).

Dwa lata które dzielą koreańskie wydanie „Communion” od tego Glitterbeatowego Park Jiha spożytkowała znakomicie – nie tylko wyruszyła w kilka tras koncertowych po Stanach Zjednoczonych i Europie (odwiedziła m.in. katowicki WOMEX oraz Warszawę), ale i zdążyła nagrać zupełnie nowy materiał.

Park Jiha jest nie tylko pełną wyobraźni kompozytorką, ale też wytrawną instrumentalistką znającą tajniki podwójno-stroikowego piri, koreańskich organków ustnych saenghwang i cymbałów yanggeum.

Album „Philos” stanowi jakby kontynuację przejmujących opowieści z płyty „Communion”. Muzyka, choć nieraz czerpie garściami z minimalizmu, jednocześnie znacznie wykracza gdzieś poza język zapętlonych struktur, wnikając nieraz do świata improwizacji czy koreańskich tradycji – a te zaklęte są przede wszystkim w brzmieniu instrumentów. Park Jiha jest nie tylko pełną wyobraźni kompozytorką, ale też wytrawną instrumentalistką znającą tajniki podwójno-stroikowego piri, koreańskich organków ustnych saenghwang i cymbałów yanggeum. Wszystkie te instrumenty (czasami też wokal) są głównym medium artystki od lat – jeszcze od czasów działalności w zespole Sum.

I podczas gdy płyta „Communion” została wykonana przez Park Jiha w towarzystwie doborowego składu muzyków, tak na albumie „Philos” wszystkie partie zostały nagrane (a następnie ponakładane na siebie) przez samą artystkę. Efekt? Równie przejmujący i wciągający, jak na „Communion”. Osiem utworów albumu „Philos” to jakby osiem rozdziałów opowieści snutej począwszy od pełnej napięcia kompozycji „Arrival”, przez przejmujący utwór „Easy” (zawierający wiersz libańskiej poetki i wokalistki Dimy El Sayed, recytowany przez autorkę), po kojącą medytację w finałowym „On Water”.

„Philos” to pozycja obowiązkowa dla tych, których zauroczył świat brzmieniowy płyty „Communion”. Gdyby ktoś mimo wszystko odczuwał jeszcze niedosyt, polecam przeszukać katalog koreańskiej wytwórni Beatball Music albo sięgnąć po album „The Great Root” Kima Okiego – Park Jiha i jej bogate instrumentarium też tam odnajdziecie!

Płyty „Philos” słuchaliśmy w audycji „Nokturn” 11.12.2018, a płyty „Communion” - 11.06.2018.


Krzysztof Dziuba, Program 2 Polskiego Radia

„Philos”

Park Jiha

[Park Jiha 2018]

Ocena: 4/5

 

 

Czytaj także

Muzyka trzech Koreanek

Ostatnia aktualizacja: 11.06.2018 12:17
Współczesna muzyka z Korei w ujęciu Park Jiha, Unsuk Chin i Okkyung Lee – tak wyglądał repertuar "Nokturnu".
rozwiń zwiń

Czytaj także

Bohaterowie koreańskiego jazzu

Ostatnia aktualizacja: 11.12.2018 10:18
"Nokturn" wypełniły nagrania południowokoreańskich artystów sceny jazzowej lat 70. oraz tej współczesnej.
rozwiń zwiń