more_horiz
Historia

Bitwa o Iwo Jimę

Ostatnia aktualizacja: 19.02.2015 06:00
70 lat temu, 19 lutego 1945 rozpoczęła się niezwykle zacięta bitwa o wyspę Iwo Jima. Długa na 9 km i szeroka na 4,6 km w najszerszym miejscu i 900 m w najwęższym, była niewielkim punktem na Pacyfiku, którego zdobycie lub utrzymanie miało niebagatelny wpływ na dalsze dzieje II wojny światowej.
Audio
  • Komentarz historyka prof. Pawła Wieczorkiewicza na temat taktyki "żabich skoków" stosowanej w II wojnie światowej na Pacyfiku (21.04.2005).
Amerykańscy żołnierze ostrzeliwują japońskie pozycje na górze Suribachi fot. Wikimedia Commons.
Amerykańscy żołnierze ostrzeliwują japońskie pozycje na górze Suribachi fot. Wikimedia Commons.
Bitwa o Iwo Jimę
26 marca 1945 zakończyła się niezwykle zacięta bitwa o wyspę Iwo Jima. Długa na 9 km i szeroka na 4,6 km w najszerszym miejscu i 900 m w najwęższym, była niewielkim punktem na Pacyfiku, którego zdobycie lub utrzymanie miało niebagatelny wpływ na dalsze dzieje II wojny światowej.
Po ciosie jakim był japoński atak na Pearl Harbor w 1941 roku, a następnie zwycięstwie Amerykanów w bitwie o Midway, uważanej za punkt zwrotny w wojnie na Pacyfiku, działania militarna przeniosły się do Azji Południowo-Wschodniej. Amerykanie przechodząc do kontrofensywy zbliżali się do macierzystych wysp japońskich taktyką żabich skoków.
Taktyka żabich skoków
Wymyślili ją wspólnie w 1943 roku dwaj główni dowodzący armii amerykańskiej na Pacyfiku: admirał Chester Nimitz i i gen. Douglas MacArthur. Taktyka żabich skoków polegała na zajmowaniu wybranych japońskich baz, zbliżając się tym samym do wysp japońskich. Na zdobytych wyspach budowano lotniska dla zapewniających wsparcie bombowców i przemieszczano się dalej. Najmocniejsze punkty obrony japońskiej omijano, zostawiając je poza linią frontu.
- Koncepcja posuwania się skokami do Filipin, a potem przeskoczenia poprzez Okinawę i Iwo Jimę na wyspy japońskie okazała się całkowicie słuszna – mówił w audycji poświęconej wydarzeniom na Pacyfiku w trakcie II wojny światowej prof. Paweł Wieczorkiewicz.
W 1944 roku taktyka ta doprowadziła Amerykanów na Filipiny. Obrona tego archipelagu była kluczowa dla dalszych losów konfliktu – utrata wysp przybliżała Stany Zjednoczone w bezpośrednią odległość o macierzystych wysp japońskich. W tym rejonie doszło do decydujących bitew.
- Ciężkie straty poniosła w tym rejonie zwłaszcza flota cesarska, przestając się zupełnie liczyć jako czynnik militarny w wojnie – dodał historyk – Japonia straciła między innymi największy pancernik świata Yamato.
Okinawa i Iwo Jima
Wyjątkowo okrutne walki toczyły się o dwie japońskie wyspy: Okinawę i Iwo Jimę.
Iwo Jimę w trakcie II wojny światowej zmieniono w prawdziwą twierdzę. Silnie ufortyfikowana posiadała ponadto dwa lotniska polowe, artylerię ukrytą na zboczach gór, a także 18 kilometrów tunelów do szybkiego transportowania amunicji i żołnierzy. Garnizon liczył 21 tysięcy oddanych cesarzowi żołnierzy.
19 lutego 1945 roku po czterodniowym bombardowaniu Amerykanie rozpoczęli desant. Po niezwykle krwawych i zaciętych walkach piechota morska zajęła wyspę. Formalnie walki trwały do 26 marca 1945. Do niewoli dostało się tylko 1083 Japończyków. Amerykanie stracili ponad 6 tysięcy żołnierzy.
- Wojna na Pacyfiku był straszliwie okrutna z obu stron. Nie brano jeńców, poddających się mordowano bestialsko. Nastawiano się na walkę do końca i wyniszczenie przeciwnika – powiedział na antenie Polskiego Radia prof. Paweł Wieczorkiewicz.
Po zdobyciu wyspy możliwe stało się zapewnienie osłony myśliwskiej bombowcom B-29. Lotnisko na Iwo Jimie pełniło kluczową funkcję w nalotach na wyspy japońskie, do końca działań wojennych na Pacyfiku.
Boski wiatr
W bitwie o Iwo Jimę Japończycy wykorzystali swoją broń ostateczną, jaką byli piloci kamikadze – piloci-samobójcy usiłujący zniszczyć flotę inwazyjną. Wyrządzili spore szkody, ale nie byli w stanie powstrzymać olbrzymiego potencjału floty amerykańskiej.
O walkach na Iwo Jimie powstały dwa filmy Clinta Eastwooda, pokazujące zmagania wojenne z dwóch stron barykady – Sztandar chwały z punktu widzenia Amerykanów i Listy z Iwo Jimy jako perspektywa japońska.
mjm

Po ciosie, jakim był japoński atak na Pearl Harbor w 1941 roku, a następnie zwycięstwie Amerykanów w bitwie o Midway, uważanej za punkt zwrotny w wojnie na Pacyfiku, działania militarna przeniosły się do Azji Południowo-Wschodniej. Amerykanie przechodząc do kontrofensywy zbliżali się do macierzystych wysp japońskich taktyką żabich skoków.

Taktyka żabich skoków

Wymyślili ją wspólnie w 1943 roku dwaj główni dowodzący armii amerykańskiej na Pacyfiku: admirał Chester Nimitz i i gen. Douglas MacArthur. Taktyka żabich skoków polegała na zajmowaniu wybranych japońskich baz, zbliżając się tym samym do wysp japońskich. Na zdobytych wyspach budowano lotniska dla zapewniających wsparcie bombowców i przemieszczano się dalej. Najmocniejsze punkty obrony japońskiej omijano, zostawiając je poza linią frontu.

- Koncepcja posuwania się skokami do Filipin, a potem przeskoczenia poprzez Okinawę i Iwo Jimę na wyspy japońskie okazała się całkowicie słuszna – mówił w audycji poświęconej wydarzeniom na Pacyfiku w trakcie II wojny światowej prof. Paweł Wieczorkiewicz.

W 1944 roku taktyka ta doprowadziła Amerykanów na Filipiny. Obrona tego archipelagu była kluczowa dla dalszych losów konfliktu – utrata wysp przybliżała Stany Zjednoczone w bezpośrednią odległość o macierzystych wysp japońskich. W tym rejonie doszło do decydujących bitew.

- Ciężkie straty poniosła w tym rejonie zwłaszcza flota cesarska, przestając się zupełnie liczyć jako czynnik militarny w wojnie – dodał historyk – Japonia straciła między innymi największy pancernik świata Yamato.

Okinawa i Iwo Jima

Wyjątkowo zacięte walki toczyły się o dwie japońskie wyspy: Okinawę i Iwo Jimę.

Iwo Jimę w trakcie II wojny światowej zmieniono w prawdziwą twierdzę. Silnie ufortyfikowana posiadała ponadto dwa lotniska polowe, artylerię ukrytą na zboczach gór, a także 18 kilometrów tunelów do szybkiego transportowania amunicji i żołnierzy. Garnizon liczył 21 tysięcy oddanych cesarzowi żołnierzy.

19 lutego 1945 roku po czterodniowym bombardowaniu Amerykanie rozpoczęli desant. Po niezwykle krwawych i zaciętych walkach piechota morska zajęła wyspę. Formalnie walki trwały do 26 marca 1945. Do niewoli dostało się tylko 1083 Japończyków. Amerykanie stracili ponad 6 tysięcy żołnierzy

Wojna na Pacyfiku był straszliwie okrutna z obu stron. Nie brano jeńców, poddających się mordowano bestialsko. Nastawiano się na walkę do końca i wyniszczenie przeciwnika – powiedział na antenie Polskiego Radia prof. Paweł Wieczorkiewicz.

Po zdobyciu wyspy możliwe stało się zapewnienie osłony myśliwskiej bombowcom B-29. Lotnisko na Iwo Jimie pełniło kluczową funkcję w nalotach na wyspy japońskie, do końca działań wojennych na Pacyfiku.

Boski wiatr

W bitwie o Iwo Jimę Japończycy wykorzystali swoją broń ostateczną, jaką byli piloci kamikadze – piloci-samobójcy usiłujący zniszczyć flotę inwazyjną. Wyrządzili spore szkody, ale nie byli w stanie powstrzymać olbrzymiego potencjału floty amerykańskiej.

O walkach na Iwo Jimie powstały dwa filmy Clinta Eastwooda, pokazujące zmagania wojenne z dwóch stron barykady – Sztandar chwały z punktu widzenia Amerykanów i Listy z Iwo Jimy jako perspektywa japońska.

mjm

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy, możesz być pierwszy!
aby dodać komentarz
brak

Czytaj także

Koniec japońskiej ekspansji

Ostatnia aktualizacja: 07.06.2012 00:00
Była jedną z najważniejszych bitew na Pacyfiku w czasie II Wojny Światowej. Zakończyła się wielkim zwycięstwem Amerykanów.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Nagasaki zrównane z ziemią. 73 rocznica zrzucenia bomby atomowej

Ostatnia aktualizacja: 09.08.2018 06:00
O 11.01 czasu miejscowego nad japońskim miastem eksplodowała druga bomba atomowa, zrzucona z amerykańskiego bombowca B-29 Bock's Car. Był 8 sierpnia 1945 roku.
rozwiń zwiń

Czytaj także

Yamato - gigant ze stali

Ostatnia aktualizacja: 07.04.2018 09:45
Pancernik Yamato był najpotężniejszym w historii pancernikiem i największym okrętem wojennym jeszcze wiele lat po II wojnie światowej. Prymat pod względem wyporności odebrały mu dopiero współczesne amerykańskie lotniskowce.
rozwiń zwiń