X
Szanowny Użytkowniku
25 maja 2018 roku zaczęło obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO). Zachęcamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi przetwarzania danych osobowych w Portalu PolskieRadio.pl
1.Administratorem Danych jest Polskie Radio S.A. z siedzibą w Warszawie, al. Niepodległości 77/85, 00-977 Warszawa.
2.W sprawach związanych z Pani/a danymi należy kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@polskieradio.pl, tel. 22 645 34 03.
3.Dane osobowe będą przetwarzane w celach marketingowych na podstawie zgody.
4.Dane osobowe mogą być udostępniane wyłącznie w celu prawidłowej realizacji usług określonych w polityce prywatności.
5.Dane osobowe nie będą przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy lub do organizacji międzynarodowej.
6.Dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat od dezaktywacji konta, zgodnie z przepisami prawa.
7.Ma Pan/i prawo dostępu do swoich danych osobowych, ich poprawiania, przeniesienia, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania.
8.Ma Pan/i prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych do jej wycofania. Skorzystanie z prawa do cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
9.Przysługuje Pani/u prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego.
10.Polskie Radio S.A. informuje, że w trakcie przetwarzania danych osobowych nie są podejmowane zautomatyzowane decyzje oraz nie jest stosowane profilowanie.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronach dane osobowe oraz polityka prywatności
Rozumiem
more_horiz
Historia

Deportacja polskich obywateli do Kazachstanu

Ostatnia aktualizacja: 14.04.2019 06:01
W dniach 12-13 kwietnia 1940 miała miejsce druga deportacja Polaków z terenów zajętych przez ZSRR. W ramach polityki represji i zasadzie zbiorowej odpowiedzialności w głąb ZSRR trafiły wielotysięczne rzesze obywateli polskich. Prawda o ich losie, skrywana przez dziesięciolecia, jest dziś odkrywana.
Audio
  • Pielgrzymka do nieludzkiej ziemi - audycja dokumentalna oparta na listach, pamiętnikach i wspomnieniach Polaków opisujących swe losy po agresji ZSRR na Polskę, cz. 1 (16.09.1991).
  • Pielgrzymka do nieludzkiej ziemi - audycja dokumentalna oparta na listach, pamiętnikach i wspomnieniach Polaków opisujących swe losy po agresji ZSRR na Polskę, cz. 2 (16.09.1991).
Policjanci i cywilni wrogowie ludu aresztowani we wrześniu 1939 roku i konwojowani przez oddziały NKWD do punktów załadunkowych za granicą polsko-sowiecką,
Policjanci i cywilni "wrogowie ludu" aresztowani we wrześniu 1939 roku i konwojowani przez oddziały NKWD do punktów załadunkowych za granicą polsko-sowiecką, Foto: Wikimedia Commons.
Deportacja Polaków do Kazachstanu
W nocy z 12 na 13 kwietnia rozpoczęła się druga deportacja Polaków z terenów zajętych przez ZSRR. W ramach polityki represji i zasadzie zbiorowej odpowiedzialności w głąb ZSRR trafiły wielotysięczne rzesze obywateli polskich. Prawda o ich losie, skrywana przez dziesięciolecia, jest dziś odkrywana.
Rezultatem paktu Ribenntrop-Mołotow z 1939 roku był podział terytorium Polski między ZSRR i III Rzeszę. W latach 1939-1941 na terenach zajętych przez Sowietów zachodziły intensywne przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne. W tym procesie wielką rolę odgrywał terror, za pomocą którego zniszczono jakiekolwiek przejawy lub tylko potencjalne możliwości oporu. Celem było zastraszenie społeczeństwa, rozbicie jego struktur i stworzenie pola dla sowietyzacji.
Jednym z głównych składników tego terroru były deportacje. W latach 1940-1941 władze sowieckie dokonały czterech wielkich operacji deportacyjnych z ziem polskich: w lutym, kwietniu i czerwcu 1940 oraz w maju-czerwcu 1941.
Kwietniowa deportacja
Stosowana w ZSRR zasada zbiorowej odpowiedzialności oraz dążenie do pozbycia się z nowo zdobytych terenów ludzi mających osobiste i rodzinne powody do wrogości wobec władz sowieckich zadecydowały o deportacji rodzin osób wcześniej represjonowanych.
- W kwietniu dopełniono dzieła pierwszej deportacji z lutego 1940 roku. To były rodziny elit polskich uwięzionych w obozach jenieckich, między innymi w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku – mówił na antenie PR prezes ośrodka KARTA – była to także deportacja struktur, na których środowiska polskie mogły mieć oparcie oraz mogły być zapleczem akcji antysowieckiej.
2 marca 1940 stosowne decyzje zostały podjęte przez Biuro Polityczne KC WKP(b) i Radę Komisarzy Ludowych ZSRR. Akcję deportacyjną rozpoczęto w nocy z 12 na 13 kwietnia. Deportowanych rozsiedlono w Kazachstanie. 36 tys. wysiedlonych skierowano do pracy w kołchozach, 18 tys. w sowchozach, a 8 tys. umieszczono osiedlach robotniczych i przy budowie linii kolejowych.
Pozornie druga akcja deportacyjna była łagodniejsza od pierwszej. Złożyły się na to zarówno warunki klimatyczne (lutowa deportacja odbywała się przy siarczystym mrozie), jak i status wysiedlonych. O ile pierwsza wywózka klasyfikowała się wyłącznie do osad specjalnych o ciężkim rygorze, o tyle nowi zesłańcy, określani przez NKWD jako ”administratiwno-wysłannyje” podlegali przymusowemu przesiedleniu na nowe, wyznaczone miejsca stałego pobytu.
Kobiety, dzieci, starsze osoby…
Jednak w kazachstańskie stepy  rzucone zostały przeważnie kobiety, dzieci oraz osoby w podeszłym wieku. Ludzie nie przygotowani do ciężkiej pracy w gospodarstwach rolnych, życia w prymitywnych warunkach i surowym klimacie.
Wśród osób dotkniętych kwietniową deportacją liczebnie dominowali Polacy, ale w tym czasie wysiedlono też Żydów, Ukraińców i Białorusinów. Szczegółowe dane na temat składu narodowościowego tej grupy nie są dotąd znane.
mjm
Rezultatem paktu Ribenntrop-Mołotow z 1939 roku był podział terytorium Polski między ZSRR i III Rzeszę. W latach 1939-1941 na terenach zajętych przez Sowietów zachodziły intensywne przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne. W tym procesie wielką rolę odgrywał terror, za pomocą którego zniszczono jakiekolwiek przejawy lub tylko potencjalne możliwości oporu. Celem było zastraszenie społeczeństwa, rozbicie jego struktur i stworzenie pola dla sowietyzacji.

Jednym z głównych składników tego terroru były deportacje. W latach 1940-1941 władze sowieckie dokonały czterech wielkich operacji deportacyjnych z ziem polskich: w lutym, kwietniu i czerwcu 1940 oraz w maju-czerwcu 1941.

Kwietniowa deportacja

Stosowana w ZSRR zasada zbiorowej odpowiedzialności oraz dążenie do pozbycia się z nowo zdobytych terenów ludzi mających osobiste i rodzinne powody do wrogości wobec władz sowieckich zadecydowały o deportacji rodzin osób wcześniej represjonowanych.

- W kwietniu dopełniono dzieła pierwszej deportacji z lutego 1940 rokuTo były rodziny elit polskich uwięzionych w obozach jenieckich, między innymi w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku – mówił na antenie PR prezes ośrodka KARTA Zbigniew Gluza – była to także deportacja struktur, na których środowiska polskie mogły mieć oparcie oraz mogły być zapleczem akcji antysowieckiej.

2 marca 1940 stosowne decyzje zostały podjęte przez Biuro Polityczne KC WKP(b) i Radę Komisarzy Ludowych ZSRR. Akcję deportacyjną rozpoczęto w nocy z 12 na 13 kwietnia. Deportowanych rozsiedlono w Kazachstanie. 36 tys. wysiedlonych skierowano do pracy w kołchozach, 18 tys. w sowchozach, a 8 tys. umieszczono osiedlach robotniczych i przy budowie linii kolejowych.

Pozornie druga akcja deportacyjna była łagodniejsza od pierwszej. Złożyły się na to zarówno warunki klimatyczne (lutowa deportacja odbywała się przy siarczystym mrozie), jak i status wysiedlonych. O ile pierwsza wywózka klasyfikowała się wyłącznie do osad specjalnych o ciężkim rygorze, o tyle nowi zesłańcy, określani przez NKWD jako ”administratiwno-wysłannyje” podlegali przymusowemu przesiedleniu na nowe, wyznaczone miejsca stałego pobytu.

Kobiety, dzieci, starsze osoby…

Jednak w kazachstańskie stepy  rzucone zostały przeważnie kobiety, dzieci oraz osoby w podeszłym wieku. Ludzie nie przygotowani do ciężkiej pracy w gospodarstwach rolnych, życia w prymitywnych warunkach i surowym klimacie.

Wśród osób dotkniętych kwietniową deportacją liczebnie dominowali Polacy, ale w tym czasie wysiedlono też Żydów, Ukraińców i Białorusinów. Szczegółowe dane na temat składu narodowościowego tej grupy nie są dotąd znane.

mjm

Komentarze1
aby dodać komentarz
Skallesny2015-04-14 16:58 Zgłoś
A moich dziadków jakoś nie deportowano może dlatego że byli wyrobnikami u Branickich? Taką mam teorię.

Czytaj także

Katyń - zbrodnia precyzyjnie zaplanowana. Wspomnienia świadków

Ostatnia aktualizacja: 03.04.2019 08:15
- Do Kozielska zostałem przywieziony na początku listopada 1939 roku. W marcu buchnęła pogłoska, że wkrótce rozpocznie się likwidacja obozu – mówił prof. Stanisław Swianiewicz, jedyny ocalały więzień z transportu polskich oficerów do Katynia.
rozwiń zwiń

Czytaj także

W amerykańskich archiwach odkryto pierwszą relację z Katynia

Ostatnia aktualizacja: 07.01.2014 07:46
W środę nieznany do tej pory dokument zaprezentują historycy - zapowiada "Nasz Dziennik".
rozwiń zwiń

Czytaj także

Zesłani na wieczne osiedlenie

Ostatnia aktualizacja: 10.02.2019 06:03
- Sowieci dążyli do biologicznego wyniszczenia narodu polskiego na zajętych obszarach. Zniszczenia wszelkich śladów polskości poprzez deportacje ludności. To była ogromna akcja, która w czterech wywózkach objęła kilkaset tysięcy ludzi – powiedział prof. Paweł Wieczorkiewicz.
rozwiń zwiń