more_horiz
Wiadomości

"Komediowość bardzo szczególnego rodzaju". Prof. Osterloff o Krzysztofie Kowalewskim

Ostatnia aktualizacja: 06.02.2021 20:56
- Krzysztof Kowalewski był aktorem, który potrafi łączyć w rolach komediowych takie środki, które budzą śmiech na widowni, radość z elementami dramatu – powiedziała o zmarłym artyście Krzysztofie Kowalewskim prof. Barbara Osterloff, wykładowca Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza.
Krzysztof Kowalewski podczas próby spektaklu Napis w reżyserii Maciej Englerta w Teatrze Współczesnym w Warszawie w 2005 roku
Krzysztof Kowalewski podczas próby spektaklu "Napis" w reżyserii Maciej Englerta w Teatrze Współczesnym w Warszawie w 2005 rokuFoto: PAP/Andrzej Rybczyński

- Był aktorem wybitnym i pozostawił po sobie wybitny dorobek twórczy w bardzo wielu dziedzinach aktorstwa; chcę podkreślić słowo twórczy – zaznaczyła w rozmowie z PAP prof. Barbara Osterloff. - W naszej pamięci pozostanie jako aktor, który nas wielokrotnie zaskakiwał. Myślę przede wszystkim o jego rolach teatralnych, które bardzo ceniłam - powiedziała.

Krzysztof Kowalewski 1200.jpg
Krzysztof Kowalewski nie żyje. Aktor zmarł w wieku 83 lat

W sobotę zmarł Krzysztof Kowalewski, jeden z najpopularniejszych polskich aktorów, odtwórca słynnych komediowych ról w "Nie ma róży bez ognia" i "Brunet wieczorową porą", a także tytułowy bohater radiowej audycji "Kocham Pana, Panie Sułku".

Teatralna droga

Prof. Osterloff przypomniała, że Krzysztof Kowalewski kończył studia w warszawskiej Szkole Teatralnej. To był rok 1960 i przez wszystkie następne lata był związany z Warszawą. Można zatem mówić o nim jako o aktorze warszawskim.

wk 663.jpg
"Nie gonił za niczym, tylko chciał dawać siebie". Ludzie kultury wspominają Krzysztofa Kowalewskiego

Przeszedł przez wiele scen: od Teatru Klasycznego aż do Teatru Współczesnego, po drodze były inne teatry warszawskie, były rozmaite role. Od amanta charakterystycznego w początkach jego życia aktorskiego do aktora, określanego etykietka – aktor komediowy – charakteryzowała twórczość aktora prof. Osterloff.

- Mój zachwyt nad wieloma rolami Krzysztofa Kowalewskiego łączy się z jego twórczością w Teatrze Współczesnym, w którym zaczął grać w połowie lat siedemdziesiątych, dokładnie w 1977 r. Powstało wtedy wiele wspaniałych ról – mówiła prof. Akademii Teatralnej.

"Komediowość, nigdy błazenada"

kowalewski 1200.jpg
"Nikt tak jak on nie potrafił patrzeć na świat". Dyrektor Teatru Polskiego Radia o Krzysztofie Kowalewskim

Według Osterloff, okazało się, że komediowość Kowalewskiego jest bardzo szczególnego rodzaju, że jest on aktorem, który potrafi łączyć w rolach komediowych takie środki, które budzą śmiech na widowni, radość z elementami dramatu. W jego najwspanialszych rolach w Teatrze Współczesnym następowało połączenie komediowości bardzo wysokiej próby, nigdy błazenady, nigdy bufonady. To była komediowość, która niosła w sobie różne tony aktorskie. Tym ten aktor fascynował - zaznaczyła. I dodała, że to było wiele ról, w Teatrze Współczesnym zagranych jeszcze pod okiem Erwina Axera, a później Macieja Englerta.

Okazywało się – zauważyła - że aktor gra postaci, które śmieszą, bawią, ale z drugiej strony bywają też często odrażające, a może nawet groźne.

- Według mnie – zaznaczyła prof. Barbara Osterloff - olśniewającą rolą była kreacja w "Mieszczaninie szlachcicem" Moliera w reżyserii Maciej Englerta. To jak zagrał Pana Jourdain było propozycją interpretacyjną nową, bardzo oryginalną. Tę opowieść o nuworyszu, który chce stać się kimś lepszym, o burżuju z aspiracjami Kowalewski zagrał brawurowo i finezyjnie zarazem. Okazało się, że jest bardzo dużo tonów w postaci komicznej. Tę rolę chowam w pamięci jako jedną z największych, najwybitniejszych Krzysztofa Kowalewskiego.

fc

Zobacz także

Zobacz także