Do jego zrobienia potrzebne były 242 pojedyncze klatki.
Za pomocą tzw. skaningowego mikroskopu tunelowego inżynierowie manipulowali grupą kilkudziesięciu atomów węgla. Ułożyli z nich postać chłopca, który tańczy, bawi się piłką czy skacze na trampolinie.
- Wszechświat tworzy przedziwne wzory w skali makro, wystarczy spojrzeć na kosmiczne mgławice. Ale można też spojrzeć w odwrotną stronę, tam gdzie te wzory są bardzo małe - tłumaczy członek projektu, Christopher Lutz.
Jedna klatka jest tak mała, że aby film obejrzeć, trzeba go powiększyć sto milionów razy. Wyczyn odnotowano w Księdze Rekordów Guinnessa.
IAR, tj
Zobacz galerię: DZIEŃ NA ZDJĘCIACH>>>