"Władzom komunistycznym chodziło o fizyczną likwidację przeciwników politycznych"

Procesy pokazowe członków antykomunistycznego podziemia były esencją nienawiści, zakłamania i propagandy władz PRL wobec tych, którzy zdecydowali się zbrojnie walczyć z prosowieckim porządkiem w Polsce. Pod hasłem band dywersyjnych sądzono byłych członków AK i ich następców. Pozbawieni możliwości obrony, fałszywie oskarżani o zdradę – byli skazywani na śmierć lub długoletnie więzienie.

Pamięć o nich na wiele lat wymazano z oficjalnej historii. W archiwach Polskiego Radia zachowały się nagrania, które pozostają świadectwem hańby ówczesnego wymiaru sprawiedliwości.

- Po II wojnie światowej system sądowniczy ustawiony był tak, żeby zlikwidować domniemanych wrogów komunizmu. Chodziło o fizyczną likwidację przeciwników politycznych, w tym żołnierzy niezłomnych - wyjaśniał prof. Szwagrzyk. 

1 marca 1951 roku w więzieniu na warszawskim Mokotowie, po pokazowym procesie, władze komunistyczne rozstrzelały siedmiu członków niepodległościowego IV Zarządu Głównego Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość". Śmierć ponieśli: Łukasz Ciepliński, Adam Lazarowicz, Mieczysław Kawalec, Józef Rzepka, Franciszek Błażej, Józef Batory i Karol Chmiel.

Rocznica tej zbrodni obchodzona jest od 2011 roku jako Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych.

Powiązany Artykuł

Żołnierze Wyklęci - zobacz serwis historyczny

Źródło: Polskie Radio/im