Najważniejsze informacje w skrócie:

• Ewolucja biznesu dostępu do Trumpa: Rada Pokoju to udoskonalona wersja mechanizmu "sprzedaży dostępu", w którym Trump zamienił roszczeniowych klientów indywidualnych na rządy państw dysponujące miliardami z budżetów publicznymi.
• Toksyczne warunki członkostwa: Wymóg bezzwrotnej wpłaty 1 miliarda dolarów w zamian za brak realnego wpływu na decyzje (prawo weta absolutnego Trumpa) i strukturę dynastyczną to warunki, które w normalnym obrocie gospodarczym zostałyby natychmiast odrzucone jako skrajnie niekorzystne.
• Ucieczka w stronę marży: Inicjatywa wynika z kalkulacji finansowej, w której Trump porzuca trudne w utrzymaniu "ciężkie aktywa" (nierentowne pola golfowe w Szkocji) na rzecz "lekkich aktywów" (licencje, wpływy polityczne), generujących czysty zysk bez kosztów operacyjnych.
• Immunitet zamiast pozwów: Trump wyciągnął wnioski z porażki Trump University (25 mln USD ugody) i stworzył strukturę międzynarodową, która w przeciwieństwie do prywatnej firmy chroni go immunitetem dyplomatycznym przed roszczeniami potencjalnie oszukanych państw-klientów.

Due Diligence Rady Pokoju. Transakcja, której nie podpisałby żaden prawnik

Gdyby potraktować projekt Karty Rady Pokoju (Council of Peace) nie jako dokument dyplomatyczny, lecz jako prospekt emisyjny, każdy dział prawny odrzuciłby go w przedbiegach po wstępnej analizie due diligence. Dokumenty ujawniają bezprecedensowe nagromadzenie sygnałów ostrzegawczych (red flags), które w normalnym obrocie gospodarczym dyskwalifikowałyby ofertę.

Najbardziej jaskrawym elementem jest zaporowa bariera wejścia: żądanie wpłaty gotówkowej w wysokości 1 miliarda dolarów amerykańskich w zamian za status "stałego członka". Wpłata ta ma charakter bezzwrotny i nie gwarantuje żadnego mierzalnego produktu poza mglistą obietnicą "promowania stabilności". W strukturze tej brakuje niezależnego audytora, co rodzi ryzyko, że środki te mogą zostać wykorzystane w sposób uznaniowy, zasilając podmioty powiązane z organizatorem poprzez na przykład zlecanie operacji po zawyżonych cenach przedsiębiorstwo Trumpa lub jego najbliższych współpracowników.

Jeszcze bardziej niepokojąca jest proponowana struktura władzy, która w języku korporacyjnym byłaby nieakceptowalna, a w politycznym przypomina absolutyzm. Przewodniczący Rady, którym ma zostać Donald Trump, posiadać ma prawo Weta Absolutnego. Oznacza to, że nawet jeśli rezolucja uzyska większość głosów państw-inwestorów, Trump może ją osobiście zablokować.

Projekt Karty zawiera też mechanizm dynastyczny, dający Przewodniczącemu - w praktyce Królowi - prawo do wyznaczenia swojego następcy. Jest to konstrukcja obca współczesnym standardom, sugerująca, że Rada może pozostać prywatnym folwarkiem rodziny Trumpa na dekady - nawet, gdy przestanie być prezydentem USA.

Mimo to, oferta znajduje nabywców - zaproszenia rozważają autokraci jak Viktor Orbán czy Władimir Putin, a w Polsce zaproszenie otrzymał prezydent Karol Nawrocki. Trump zidentyfikował grupę klientów, którzy nie kierują się rachunkiem zysków, lecz strachem o polityczne przetrwanie, lub potrzebują uznania i legitymacji jako państwo (lub polityk) na dorobku, jak jest w przypadku Polski.

Wszystkie te czerwone flagi to zapisy, które mają chronić Trumpa przed jakąkolwiek odpowiedzialnością, a jednocześnie dawać mu prawo do wyłącznego, niekontrolowanego dysponowania wpłaconymi przez "stałych członków" środkami. Progiem wejścia do Rady Pokoju jest miliard dolarów, 20 lat temu można było mieć niemal 30 000 razy mniej, żeby wejść do pierwszego "ekskluzywnego" klubu założonego przez Trumpa.

🌐 Rada Pokoju

Od technicznego zarządcy Gazy do "prywatnego ONZ" w modelu abonamentowym.

🏗️ 1. Faza początkowa

Cel: Technokratyczny zarządca Strefy Gazy.

Projekt powstał jako odpowiedź na konkretny kryzys regionalny (konflikt Izrael-Palestyna).

Zadania ściśle ograniczone terytorialnie: odbudowa zniszczeń i administracja cywilna.

Charakter: Klasyczna misja stabilizacyjna i humanitarna.

🌍 2. Faza ekspansji

Cel: Globalny Hegemon ("Rada Świata").

Gwałtowna zmiana mandatu w Projekcie Karty: z lokalnego na globalny.

Zadania: "Promowanie stabilności i przywracanie rządów" na całym świecie.

Budowa stałej infrastruktury wpływów politycznych, mającej funkcjonować równolegle do ONZ (a docelowo ją zastąpić).

💰 3. Faza monetyzacji

Model: Korporacja biznesowa.

Wpisowe: 1 mld USD

Wprowadzenie dualnego modelu członkostwa.

Status "stałego członka" wyceniono na miliard dolarów płatne z góry (gotówką). To "bilet wstępu" do elitarnego klubu, ale bez gwarancji realnego wpływu.

🏁 Podsumowanie ewolucji

Wizja przeszła drogę od narzędzia do naprawy Gazy do "prywatnego ONZ".

Bezpieczeństwo i suwerenność stały się towarem luksusowym.

Projekt przypomina model abonamentowy, gdzie płaci się za miejsce przy stole, a nie za jakość usług (gwarancje bezpieczeństwa).

Klient masowy to klient awanturujący się. Trudne początki lejka sprzedażowego Trumpa

Aby zrozumieć, jak doszło do powstania Rady Pokoju, trzeba cofnąć się do lat 2005–2010, gdy Trump testował ten model na kliencie masowym w ramach Trump University. To tam dopracowano psychologiczny mechanizm "lejka sprzedażowego" (sales funnel). Proces rozpoczynał się niewinnie: od darmowego, 90-minutowego seminarium, na które masowo zapraszano emerytów i drobnych ciułaczy.

Celem tego spotkania nie była edukacja, lecz psychologiczne "urabianie" klienta. Uczestników poddawano presji, by zakupili trzydniowe warsztaty za 1495 dolarów. Dopiero tam dochodziło do właściwego „skoku na kasę”. Instruktorzy mieli za zadanie przekonać uczestników, że jedyną drogą do bogactwa jest wykupienie pakietu mentorskiego "Gold Elite" za 34 995 dolarów.

Głównym towarem była obietnica, że mentorzy zostali "ręcznie wybrani" przez samego Donalda Trumpa. Rzeczywistość zweryfikowała te zapewnienia – Trump nie znał instruktorów, a materiały były kopiami ogólnodostępnych poradników. Trump osobiście zarobił na tym przedsięwzięciu około 5 milionów dolarów, ale ryzyko prawne okazało się ogromne. Ostatecznie, tuż po wyborach w 2016 roku, musiał zawrzeć ugodę i zapłacić 25 milionów dolarów, by zamknąć pozwy zbiorowe o oszustwo.

Równolegle, w latach 2009–2011, Trump testował jeszcze inną formę monetyzacji swojego nazwiska w ramach projektu The Trump Network. Firma ta nie powstała od zera - była to rebrandingowana spółka o nazwie Ideal Health, która borykała się z problemami finansowymi. Oferowała ona w modelu MLM (Multi Level Marketing - tak jak (nie)sławny w Polsce Amway - witaminy oraz spersonalizowane zestawy do badania moczu.

Co kluczowe, Trump nie przejął odpowiedzialności operacyjnej za biznes. Sprzedał jedynie licencję na swoje nazwisko, gwarantując sobie dochód "z góry" w wysokości około 2,6 miliona dolarów. Nie interesowało go, co robią licencjobiorcy ani czy szeregowi sprzedawcy zarabiają. Gdy firma upadła, zostawiając tysiące ludzi z niesprzedanym towarem i stratami, Trump wyszedł z tego bez szwanku finansowego.

Ten epizod nauczył go, że najbezpieczniejszą pozycją jest rola licencjodawcy marki, który przerzuca całe ryzyko operacyjne na dół piramidy. Miliony, jakie zarobił na tych eksperymentach, były tylko "drobnymi" - żeby zarobić miliard dolarów w Trump University, trzeba byłoby sprzedać najdroższy pakiet niemal 30 000 osób, którzy na dodatek potem mogliby próbować odzyskać swoje pieniądze na drodze sądowej.

Donald Trump wyniósł z tego okresu dwie ważne lekcje: nie opłaca się koncentrować na "planktonie", a najłatwiejsze pieniądze robi się na nazwisku i obietnicach, których samemu nie trzeba spełniać.

💎 Miliard za fotel w Radzie Pokoju

Status "Członka Stałego" w Radzie Pokoju. Co realnie kupuje się za tę cenę?

👑 Brak kadencji i prestiż

W przeciwieństwie do członkostwa rotacyjnego (max. 3 lata), status stały jest nieograniczony czasowo.

Status "Gold Elite"

To bilet wstępu do elitarnego grona, analogiczny do programów lojalnościowych premium w korporacjach.

🗳️ Prawo głosu (z gwiazdką)

Członkowie mają pełne prawo głosu nad rezolucjami.

Haczyk: W praktyce każda decyzja może zostać zablokowana przez absolutne weto Przewodniczącego (Trumpa).

🛡️ Legitymacja i "ochrona"

Dla autokratów (np. Putin, Orbán) to sposób na wyjście z międzynarodowej izolacji.

"Miejsce przy stole" z pominięciem kryteriów praw człowieka.

Dla państw zagrożonych wpłata działa jak "abonament za ochronę" i obietnica politycznej przychylności USA.

🏗️ Dostęp do kontraktów

Zamknięty obieg kapitału.

Fundusze Rady mogą być inwestowane w projekty odbudowy (np. w Gazie) realizowane przez firmy z państw członkowskich.

To szansa na odzyskanie części "wpisowego" poprzez zlecenia budowlane.

Upgrade do klientów premium. Od pułapki "utopionych kosztów" do prywatyzacji państwa

W kolejnej dekadzie Trump Organization przesunęła celownik na klientów zamożnych (High-Net-Worth Individuals), udoskonalając metody wiązania klienta z produktem. Poligonem doświadczalnym stały się luksusowe kluby golfowe, zwłaszcza Trump National Golf Club w Jupiter na Florydzie. Tutaj Trump przetestował, jak daleko można się posunąć, gdy klient wpłaci już dużą sumę.

Członkostwo wiązało się z opłatami inicjacyjnymi sięgającymi nawet 450 000 dolarów. Teoretycznie były to "depozyty zwrotne". W praktyce, po przejęciu klubu, Trump zmienił zasady: ogłosił, że depozyty zostaną zwrócone dopiero, gdy klub znajdzie nowych członków na miejsce odchodzących, co mogło trwać latami.

Do tego jeśli ktoś przestawał płacić roczne składki w oczekiwaniu na zwrot, tracił prawo do depozytu i dostawał zakaz wstępu. Sprawa zakończyła się wyrokiem nakazującym zwrot 5,7 miliona dolarów, ale Trump przetestował wtedy potężną broń: mechanizm "utopionych kosztów". Bogaty klient boi się odejść i stracić pół miliona dolarów, więc godzi się na zmianę reguł w trakcie gry.

Ewolucja postępowała dalej, wchodząc w fazę łączenia biznesu z polityką. Podczas pierwszej prezydentury Trumpa (2017–2021) ujawniono istnienie tzw. "Gabinetu Cieni" w Mar-a-Lago. To tutaj nastąpił kluczowy przełom: prywatna opłata członkowska w klubie zaczęła dawać realną władzę publiczną. Trzech mężczyzn – Ike Perlmutter (prezes Marvel Entertainment), Bruce Moskowitz (lekarz) i Marc Sherman (prawnik) – utworzyło nieformalną radę nadzorującą Departament Spraw Weteranów.

Żaden z nich nie był urzędnikiem państwowym, nie przeszli weryfikacji Senatu ani służb. Ich jedyną legitymacją było to, że byli płacącymi członkami klubu Trumpa i jego znajomymi. Mimo to mieli wpływ na wielomiliardowe kontrakty medyczne i informatyczne rządu USA. Ten nieformalny gabinet można uznać za bezpośredni prototyp Rady Pokoju: model, w którym płacisz prywatnie właścicielowi, a w zamian masz wpływ na politykę administracji i państwa.

Tuż przed ogłoszeniem Rady, w latach 2025–2026, Trump testował ten rynek jeszcze jednym produktem - "Kartami Trumpa". Oferował "Platynową Kartę" za 5 milionów dolarów, sugerując, że da ona przywileje wizowe i podatkowe. Był to ostatni test przed zarzuceniem sieci na największego możliwego klienta.

🔮 Rada Pokoju: wpływ i przyszłość

Nowy ład międzynarodowy i losy projektu po prezydenturze Trumpa.

🌍 Państwa poza Radą

Zmiana reguł gry na niekorzyść mniejszych graczy:

Dyplomacja "ponad głowami": strefy wpływów ustalają płacący członkowie.

Presja finansowa: środki Rady jako lewar polityczny – wstrzymywane dla krytyków, uwalniane dla lojalnych.

Marginalizacja ONZ: osłabienie pozycji państw polegających na prawie międzynarodowym.

🛡️ Komercjalizacja sojuszy

Przejście od traktatów (NATO) do transakcji.

Bezpieczeństwo staje się usługą komercyjną.

Państwa, które nie płacą "abonamentu", mogą stracić parasol ochronny.

👑 Mechanizm dynastyczny

Struktura zaprojektowana na dekady, niezależnie od wyborów w USA.

Prawo wyboru następcy

Karta daje Przewodniczącemu (Trumpowi) wyłączne prawo do namaszczenia sukcesora.

Prywatyzacja wpływów: Kontrola nad miliardami dolarów i siecią zależności ma pozostać w rękach rodziny lub zaufanego kręgu.

⚖️ Ryzyko prawne

Co gdy zniknie parasol prezydencki?

Po zakończeniu kadencji immunitet słabnie (chroni tylko akty oficjalne).

Sądy mogą potraktować Radę jako prywatne przedsięwzięcie komercyjne, co otwiera drogę do pozwów o zwrot środków.

Klient idealny. Płaci miliard, ale nie ze swojej kieszeni

Rok 2026 przynosi finalizację tej strategii. Trump zrozumiał, że najdoskonalszym klientem nie jest ani student, ani milioner, lecz rząd suwerennego państwa. Rada Pokoju to w istocie przeskalowanie pakietu "Gold Elite" z Trump University na poziom geopolityczny. Cena wzrosła z 35 tysięcy do 1 miliarda dolarów.

Z perspektywy biznesowej to mistrzostwo efektywności: zawarcie jednej umowy z rządem zastępuje konieczność obsługi 28 tysięcy roszczeniowych drobnych inwestorów. Rekrutacją do Rady nie zajmują się zawodowi dyplomaci, lecz zaufani ludzie z branży nieruchomości: deweloper Steve Witkoff i zięć Trumpa, Jared Kushner. Pełnią oni rolę analogiczną do "instruktorów sprzedaży" z czasów uniwersytetu – ich zadaniem jest "domknięcie dealu" (close the deal) z przywódcami państw, traktując geopolitykę jak transakcję deweloperską.

Nowy produkt jest wolny od "wad" poprzedników. W Trump University Trumpa można było pozwać o oszustwo. W Radzie Pokoju chroni go status dyplomatyczny i immunitet. Trump zaprojektował strukturę idealną dla siebie: monarchię absolutną.

W przeciwieństwie do ONZ czy NATO, tutaj nie ma skomplikowanych procedur. Jest Prawo Weta Absolutnego - Trump może zablokować wszystko. Jest prawo dziedziczenia - może wskazać następcę, co czyni organizację de facto prywatnym aktywem rodziny. Klientami docelowymi są autokraci, którzy rozumieją ten język siły i potrzebują legitymacji, której nie daje im zdemokratyzowany Zachód.

Rada Pokoju to najdoskonalsze jak na razie wcielenie modelu biznesowego opracowanego przez Donalda Trumpa, który nie chce już "bawić się" w powolne, staromodne budowanie majątku.

Tradycyjny biznes nieruchomościowy, fundament jego legendy, staje się kulą u nogi. Prestiżowe pola golfowe w Szkocji, mimo rosnących przychodów, generują straty netto: Trump Turnberry stracił w ostatnim roku 0,63 miliona funtów, a obiekt w Aberdeen 0,94 miliona funtów. Utrzymanie zabytków, tysięcy pracowników i infrastruktury jest kosztochłonne i mało rentowne.

Zupełnie inaczej wygląda segment "lekkich aktywów", opartych na licencjach. Projekty kryptowalutowe (token $TRUMP) wyceniane są na około 320 milionów dolarów, a wpływy z licencji na NFT i gadżety dają 60 milionów dolarów czystego zysku przy niemal zerowych kosztach.

Rada Pokoju to ostateczne zwycięstwo tego modelu. Koszt wyprodukowania "gwarancji bezpieczeństwa" i "poczucia wpływu" wynosi zero. Przychód wynosi miliard, a marża dąży do nieskończoności. Trump zoptymalizował biznes: zamiast zarabiać grosze na sprzedaży krawatów czy biletów na pole golfowe, sprzedaje najdroższy niematerialny towar świata – poczucie bezpieczeństwa – nie ponosząc kosztów jego wytworzenia.

⚖️ Rada Pokoju oczami UOKiK (symulacja)

Gdyby globalna inicjatywa była polskim przedsiębiorstwem. Piramida, wprowadzanie w błąd i klauzule abuzywne.

🔺 System typu Piramida/Argentyński

Choć formalnie omija definicję piramidy (brak nagrody za werbunek), UOKiK dostrzegłby cechy systemu argentyńskiego (konsorcjum samofinansujące):

Brak produktu: "Pokój" jest niematerialny. Płaci się 1 mld USD za "miejsce", którego wartość zależy od innych członków (efekt sieciowy).

Przepływ kapitału: Wypłacalność wobec "starych" członków (kontrakty w Gazie) zależy od wpłat "nowych".

Zakazane w Polsce

🎭 Wprowadzanie w błąd (Art. 5)

Komunikaty marketingowe (dyplomatyczne) niezgodne z rzeczywistością prawną:

Iluzja stałości: Termin "stały członek" sugeruje nieusuwalność, podczas gdy statut pozwala na usunięcie (weto).

Charakter inwestycji: Nazywanie wpłaty "wkładem w pokój" przy braku transparentności zarządczej ukrywa ryzyko gospodarcze.

Tożsamość: Prezentowanie prywatnego przedsięwzięcia (dożywotnie przewodnictwo, dziedziczenie) jako organizacji publicznej.

📜 Klauzule Niedozwolone

Symulacja kontroli statutu jako wzorca umownego:

Klauzula	Ocena UOKiK
Jednostronna zmiana: Przewodniczący sam interpretuje Kartę.	ABUZYWNA. Uprawnia do modyfikacji umowy bez ważnej przyczyny.
Brak zwrotu: Wpłata 1 mld USD przepada przy usunięciu.	ABUZYWNA. Narusza interesy, wyłączając zwrot za niewykonanie usługi.
Arbitralność: Decyzje zależą od woli Przewodniczącego.	ABUZYWNA. Uzależnia wykonanie umowy od woli jednej strony.

Rada Pokoju inwestycją wszech czasów. Ale tylko od strony Trumpa

Rada Pokoju to nie nowy rozdział w historii dyplomacji, lecz kolejny rozdział w historii biznesu Trump Organization. Donald Trump nie zmienił swoich metod – zmienił jedynie łowisko na takie, w którym pływają największe ryby. Mechanizm jest ten sam co 20 lat temu: wysoka bariera wejścia, obietnica ekskluzywności ("hand-picked members") i całkowity brak gwarancji. Różnica polega na skali. Kiedyś stawką były oszczędności emeryta, który kupił pakiet "Gold Elite". Dziś stawką jest miliard dolarów z budżetu państwa i bezpieczeństwo narodowe.

Ewolucja polegała na zrozumieniu, że najwięcej pieniędzy do wydania – i najmniej mechanizmów ich ochrony – mają nie indywidualni obywatele, lecz rządy państw. Dla krajów takich jak Polska, rozważających wpłatę miliarda dolarów, jest to sygnał ostrzegawczy. W tym modelu biznesowym zysk zawsze zostaje u organizatora, a ryzyko w całości przechodzi na klienta. Różnica polega tylko na tym, że tym razem stawką nie są oszczędności emeryta, ale bezpieczeństwo narodowe i środki publiczne.

Oficjalna narracja głosi, że zgromadzony kapitał ma posłużyć "mobilizacji środków" na odbudowę Strefy Gazy. Jednak w strukturze, gdzie Przewodniczący posiada władzę absolutną, a niezależny audyt nie istnieje, to Donald Trump będzie jednoosobowo decydował o podziale tego "tortu". Rodzi to potężne ryzyko, że lukratywne kontrakty budowlane mogą trafiać do firm powiązanych z jego imperium lub partnerami biznesowymi zasiadającymi w Radzie.

Biorąc pod uwagę, że otoczenie Trumpa traktuje procesy pokojowe priorytetowo jako projekty inwestycyjne, a on sam wielokrotnie dostrzegał "potencjał deweloperski" wybrzeża Gazy, istnieje uzasadniona obawa o finalne przeznaczenie tych środków. Może się okazać, że miliardowe składki państw członkowskich posłużą nie tyle pomocy humanitarnej, co przygotowaniu infrastruktury pod ekskluzywny kurort – swoisty "raj", w którym za publiczne pieniądze mocarstw Trump będzie mógł wybudować swoje nowe ośrodki wypoczynkowe.

Źródło: PolskieRadio24.pl/Michał Tomaszkiewicz

Skąd to wiemy? Jak to ustaliliśmy?

Wszystkie dane przytoczone w tekście zostały zweryfikowane w oparciu o następujące materiały źródłowe:

1. Rada Pokoju (Council of Peace): struktura i finanse

Projekt Karty (Draft Charter): Informacje o prawie weta Przewodniczącego, mechanizmie sukcesji oraz wymogu wpłaty 1 miliarda dolarów pochodzą z analizy projektu dokumentu założycielskiego, omawianego przez międzynarodowe media.

Media międzynarodowe: Szczegóły dotyczące "opłaty członkowskiej" i reakcji sojuszników USA zostały potwierdzone przez Time Magazine ("Trump Sets Price Tag for Peace Board Membership") , niemieckie dzienniki Sueddeutsche Zeitung i Handelsblatt (krytyka modelu biznesowego) oraz Taipei Times.

Zaproszenia dla polityków: Informacja o zaproszeniu dla prezydenta Karola Nawrockiego została potwierdzona podczas Forum Ekonomicznego w Davos

2. Trump University i The Trump Network (model biznesowy B2C)

Dokumenty sądowe i ugoda: Kwota ugody w wysokości 25 milionów dolarów kończącej pozwy zbiorowe przeciwko Trump University została potwierdzona w oficjalnych dokumentach sądowych oraz raportach Kongresu USA (House Judiciary Committee).

Struktura opłat: Ceny pakietów (w tym "Gold Elite" za 34 995 USD) pochodzą z materiałów dowodowych w procesach cywilnych oraz śledztw prokuratorskich (m.in. prokuratora generalnego Nowego Jorku).

The Trump Network: Informacje o sprzedaży zestawów do badania moczu, rebrandingu firmy Ideal Health oraz dochodach licencyjnych Trumpa (ok. 2,6 mln USD) opierają się na analizach korporacyjnych (np. Corporate Research Project) i biografiach biznesowych Trumpa.

3. Kluby golfowe i "gabinet cieni" (model biznesowy Premium)

Sprawa klubu w Jupiter: Mechanizm zatrzymywania depozytów członkowskich i wyrok nakazujący zwrot 5,7 miliona dolarów są udokumentowane w aktach amerykańskich sądów federalnych (sprawy cywilne wytoczone przez byłych członków).

Wpływy w Mar-a-Lago: Działalność nieformalnej grupy nadzorującej Departament Weteranów (Ike Perlmutter, Bruce Moskowitz, Marc Sherman) została ujawniona w toku śledztw dziennikarskich (m.in. ProPublica) oraz dochodzeń komisji etyki w Kongresie.

Karty Trumpa (2025/2026): Oferty sprzedaży kart "Platinum" za 5 mln USD były przedmiotem analiz rynkowych w kontekście nowych przedsięwzięć Trump Organization.

4. Sytuacja finansowa imperium Trumpa (nieruchomości vs licencje)

Sprawozdania finansowe w Wielkiej Brytanii: Dane o stratach pól golfowych w Szkocji (Trump Turnberry i Aberdeen) pochodzą z oficjalnych sprawozdań złożonych w brytyjskim rejestrze spółek (Companies House), omawianych przez The National i BMMagazine.

Oświadczenia majątkowe (Financial Disclosures): Informacje o przychodach z kryptowalut, NFT i licencji pochodzą z obowiązkowych oświadczeń majątkowych składanych przez kandydatów na prezydenta USA, analizowanych przez organizację Citizens for Responsibility and Ethics in Washington (CREW) oraz Visual Capitalist.

5. Kwestie prawne i immunitet

Orzecznictwo Sądu Najwyższego USA: Analiza immunitetu organizacji międzynarodowych opiera się na precedensowym wyroku w sprawie Jam v. International Finance Corp. (2019), który zmienił interpretację ustawy International Organizations Immunities Act.