Najważniejsze informacje w skrócie:

• Fotka.pl świętuje 25-lecie istnienia: Serwis założony w 2001 roku w Elblągu za jedyne 200 złotych przetrwał ćwierć wieku, stając się wysoce rentownym przedsiębiorstwem ze stabilną strukturą właścicielską, która oparła się funduszom inwestycyjnym.
• Pionierska rola w kształtowaniu polskiego internetu: To tutaj narodziła się kultura „słit foci” i cyfrowego narcyzmu, a serwis jako pierwszy w Polsce skutecznie wdrożył model Freemium, ratując się przed bankructwem dzięki mikropłatnościom SMS.
• Mistrzostwo w monetyzacji emocji i statusu: Fotka eksperymentowała z monetyzowaniem ludzkiej chęci podobania się (płatna ocena 11/10) oraz złośliwości (wirtualna cegła „Pustak”), osiągając w szczytowych momentach marże netto na poziomie blisko 60%.
• Fotka jako poligon doświadczalny dla globalnych gigantów: Wiele mechanizmów wdrożonych przez polski serwis (np. płatne wyróżnienia, system łapek, monetyzacja negatywnego zaangażowania) stało się dekadę później standardem w aplikacjach takich jak Tinder, YouTube czy Twitch.

Nowe foto (oczekuje na akceptację)

Rok 2001. Polska żyje sukcesami Adama Małysza, w kinach króluje "Wiedźmin" z Michałem Żebrowskim, a Leszek Miller szykuje się do przejęcia władzy. W świecie technologii panuje jednak krajobraz po bitwie. Zaledwie rok wcześniej pękła bańka dot-comów, grzebiąc marzenia tysięcy inwestorów o szybkim zarobku w sieci. Nasdaq szoruje po dnie, a na słowo "startup" bankierzy reagują jak wampiry na krzyż i czosnek. W takim klimacie, 14 lutego, w symboliczne Walentynki, wystartował serwis, który na zawsze zmienił sposób, w jaki Polacy pokazują się w sieci.

Narodziny Fotka.pl nie przypominały scenariusza z Doliny Krzemowej. Nie było szklanych biurowców, venture capital i owocowych czwartków. Był za to Elbląg, prywatne mieszkanie i jednoosobowa działalność gospodarcza zarejestrowana przez Andrzeja Ciesielskiego. Fundamentem finansowym całego przedsięwzięcia była kwota, która dziś nie wystarczyłaby nawet na przyzwoitą kolację w stolicy – 200 złotych. Dokładnie tyle kosztowała domena, która stała się kamieniem węgielnym jednego z najbardziej dochodowych biznesów w historii polskiego internetu.

Sama rejestracja adresu www w tamtych czasach była drogą przez mękę, doskonale ilustrującą zderzenie analogowej biurokracji z cyfrową przyszłością. Aby stać się właścicielem domeny .pl, nie wystarczyło "jedno kliknięcie" i podpięcie karty kredytowej. Wymagało to korespondencji z NASK (Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa), wysyłania faksów, wypełniania papierowych formularzy, przybijania pieczątek i wizyt na poczcie. Internet był wtedy dobrem luksusowym i reglamentowanym, a każda operacja wymagała fizycznego śladu w dokumentacji.

Andrzej Ciesielski i Rafał Agnieszczak, który pierwsze szlify zdobywał w portalu Ahoj.pl, intuicyjnie przyjęlo strategię, którą dekadę później w Dolinie Krzemowej nazwano by podręcznikowym bootstrappingiem. Wystartowali z serwisem, który dziś określilibyśmy jako MVP (Minimum Viable Product) – produktem o minimalnej koniecznej funkcjonalności. Rozwój finansowany był wyłącznie z bieżących, skromnych środków, bez kredytów i zewnętrznych inwestorów (Venture Capital). Była to konieczność, a nie wybór strategii biznesowej.

- Startowaliśmy w 2001 roku, tuż po pęknięciu bańki dot-comów, więc klimat dla biznesów internetowych był fatalny i o zewnętrznym finansowaniu mogliśmy zapomnieć. Przez pierwsze cztery lata Fotka była klasycznym startupem, w którym pracowali wyłącznie właściciele, a całość funkcjonowała jako zwykła działalność gospodarcza zarejestrowana w Elblągu. To były czasy, gdy technologia była horrendalnie droga, więc wszystko, co serwis zarobił, musieliśmy natychmiast reinwestować w serwery i łącza. Przez długi czas biznes nie przynosił nam zysków, a jedynie generował ogromne koszty i wymagał tytanicznej pracy - wspomina Marek Kołosiński, obecny członek zarządu Fotka.pl, w rozmowie z serwisem PolskieRadio24.pl.

W tym samym czasie polski internet był jeszcze w powijakach. Allegro dopiero uczyło Polaków handlu w sieci, Wirtualna Polska i Onet walczyły o rząd dusz na stronie głównej, a komunikacja odbywała się głównie tekstowo – na Gadu-Gadu, IRC-u czy anonimowych czateriach. Sieć była bez twarzy. Dominowały nicki: "Samotny_Wilk", "Kasia19" czy "Matrix_Neo". Nikt nie wiedział, kto siedzi po drugiej stronie kabla. Fotka, inspirowana amerykańskim serwisem HotOrNot.com, weszła w ten świat z niemalże obrazoburczą innowacją: koniec ukrywania się. Pokaż swoją twarz, wystaw się na widok publiczny i poddaj ocenie w skali od 1 do 10.

Dla osób, które internet kojarzyły przede wszystkim z anonimowością, był to szok poznawczy, ale i magnes. Serwis idealnie trafił w moment transformacji infrastrukturalnej. Kończyła się era impulsów telefonicznych i numeru 0202122, który blokował linię telefoniczną w całym domu. Na horyzoncie majaczyła już Neostrada, która miała wkrótce zdemokratyzować dostęp do sieci.

Fotka stała się pierwszą bramą do tego nowego świata – świata, w którym walutą przestała być informacja, a stał się nią wizerunek. Mimo archaicznych aparatów cyfrowych (lub ich braku i konieczności skanowania zdjęć), Polacy masowo ruszyli, by się pokazać. Tak narodziła się era cyfrowego narcyzmu - na długie lata przed tym, gdy je odkryto i zdefiniowano.

MaSsSsSsh ŚfEeEeEetttT BuUdTki (Serwer przeciążony)

Rok 2004 przyniósł rewolucję, która na zawsze zmieniła oblicze polskiej sieci. Telekomunikacja Polska wprowadziła pakiety Neostrady, które – choć wciąż drogie – sprawiły, że internet przestał być elitarnym klubem dla informatyków, a stał się masową rozrywką. Efekt był natychmiastowy. Liczba użytkowników Fotka.pl wystrzeliła w górę, osiągając w szczytowym momencie poziom 3-4 milionów unikalnych odwiedzających miesięcznie. Zadziałał podręcznikowy efekt sieciowy (Network Effect), który napędził organiczny wzrost wirusowy (Viral Growth). Serwis z dnia na dzień awansował do ścisłego TOP 10 najpopularniejszych witryn w Polsce, rzucając wyzwanie gigantom medialnym takim jak Onet czy Wirtualna Polska.

Wraz z masami do sieci wlała się nowa grupa demograficzna, którą starsi stażem internauci szybko (i często pogardliwie) ochrzcili mianem "Dzieci Neostrady". Byli młodzi, głośni i kompletnie nie znali zasad panujących w wirtualnym świecie. Dla administracji Fotki oznaczało to konieczność przyjęcia nowej roli: cyfrowych wychowawców.

- Rok 2004 i 2005 to był moment przełomowy, kiedy Neostrada trafiła pod strzechy i internet stał się powszechnie dostępny. Wcześniej sieć była elitarna, a nagle zalały nas tabuny młodych ludzi, którzy dopiero uczyli się cyfrowego świata. Musieliśmy ich trochę "cywilizować" i uczyć netykiety, wprowadzając chociażby "bluzgometr" na forum, bo ci nowi użytkownicy często nie wiedzieli, co wypada, a co nie. To był bolesny, ale fascynujący proces rodzenia się polskiej kultury internetowej – wspomina Marek Kołosiński.

Ten "bolesny proces" zrodził jednak unikalny folklor. Ograniczenia technologiczne tamtych lat – brak smartfonów, słabe aparaty cyfrowe i konieczność skanowania tradycyjnych zdjęć – ukształtowały estetykę, która dziś budzi uśmiech politowania, ale wtedy była standardem. Narodziły się "słit focie", zdjęcia w lustrze (tzw. lustroj*bki) i kultowe pozy w białych kozaczkach. Każde zdjęcie było na wagę złota, więc musiało być "idealne".

- Byliśmy chyba pierwszym miejscem, gdzie narodziło się zjawisko "słit foci", wynikające z czasów, gdy aparaty cyfrowe były rzadkością, a ludzie mentalnie wciąż "oszczędzali kliszę". Użytkownicy, zwłaszcza ci najmłodsi, bardzo starali się zaprezentować: robili dziubki, zakładali białe kozaczki czy prężyli muskuły, wierząc, że to jedno zdjęcie musi być idealne. Do tego dochodził specyficzny język, tzw. pismo Pokemonów z wielkimi literami i cyframi w środku słów, co było po prostu próbą wyróżnienia się w tłumie milionów innych profili – analizuje Kołosiński.

Sukces serwisu miał jednak swoją problematyczną, techniczną stronę. Lawinowy przyrost użytkowników generował obciążenie, z którym nie radziła sobie ówczesna infrastruktura. W połowie dekady walka o utrzymanie serwisu online toczyła się nie w kodzie, ale w warstwie fizycznej – w serwerowniach. Zespół Fotki musiał dokonywać cudów inżynierii, by obsłużyć ruch, który przerastał możliwości sprzętowe i sprawiał kłopoty nawet całym serwerowniom. 

Zespołowi technicznemu sen z powiek spędzała też inna zagadka: cykliczne, potężne piki obciążenia pojawiające się regularnie co mniej więcej godzinę, w okolicach godziny 10:45 i później. Wyglądało to jak zorganizowany atak DDoS, ale jego źródło było zaskakująco analogowe.

- Nasi administratorzy głowili się nad dziwnym zjawiskiem: cyklicznymi, potężnymi skokami obciążenia serwerów, które pojawiały się regularnie co 45-60 minut. Okazało się, że generują je uczniowie, którzy na każdej przerwie masowo biegną do pracowni informatycznych, by sprawdzić, co dzieje się na ich profilach. Musieliśmy planować architekturę serwisu pod dzwonki w polskich szkołach – wyjaśnia Kołosiński.

Jednak to nie technologia, a psychologia tłumu uratowała biznes przed bankructwem. Rosnąca popularność oznaczała gigantyczne rachunki za transfer i serwery, które w pewnym momencie przerosły możliwości młodego przedsiębiorcy z Elbląga. W 2002 roku Andrzej Ciesielki i Rafał Agnieszczak zdecydował się na ruch napisali szczerze w serwisie, że z powodu braku środków na utrzymanie Fotka.pl będzie zamknięta. 

Reakcja społeczności była natychmiastowa i histeryczna. Użytkownicy, dla których Fotka stała się centrum życia towarzyskiego, zaczęli masowo słać wiadomości z błaganiami o ratunek. Wtedy właściciele wyłożyli karty na stół: serwis przetrwa, jeśli społeczność się na niego zrzuci. Wprowadzenie płatności SMS było momentem, w którym Fotka nieświadomie zdefiniowała polski model Freemium oraz postawiła pierwszy w historii polskiego internetu społecznościowy Paywall. Zadziałało to jak odkręcenie kurka z pieniędzmi. Okazało się, że Polacy, którzy rzekomo "nie płacą w internecie", są gotowi wysyłać SMS-y za 9 złotych plus VAT, byle tylko nie stracić dostępu do swoich profili. Fotka z dnia na dzień stała się rentowna, udowadniając, że uzależnienie od lajków ma wysoką LTV (Lifetime Value) – wartość życiową klienta.

Dycha za dychę, komć za komć, a jedenastka za pieniądze

Gdyby w 2007 roku Fotka była notowana na giełdzie, analitycy finansowi przecieraliby oczy ze zdumienia. W czasie, gdy globalni giganci technologiczni wciąż przepalali pieniądze inwestorów, szukając rentowności, polski serwis z Elbląga stał się maszynką do zarabiania pieniędzy. "Złota Era" serwisu przypadła na lata, gdy przychody sięgały 7 milionów złotych rocznie, a zysk netto oscylował wokół 4 milionów. Oznaczało to marżę netto na poziomie blisko 60 procent – wynik w branży IT niemal niespotykany. Fotka nie była już garażowym projektem; stała się finansowym imperium zbudowanym na mikropłatnościach, mogąca pochwalić się 4 mln użytkowników w czasach, gdy internautów w Polsce było niewiele więcej.

Fundamentem tego sukcesu była fascynująca ewolucja zachowań samych użytkowników. Wraz z dojrzewaniem społeczności, niewinna zabawa w ocenianie urody przekształciła się w bezwzględną grę o status. Administratorzy serwisu zauważyli zjawisko, które w statystyce można by nazwać "odwróconym Gaussem". O ile na początku istnienia portalu oceny rozkładały się naturalnie – najwięcej było "piątek" i "szóstek", a skrajności stanowiły margines – o tyle z czasem środek skali przestał istnieć. Społeczność się spolaryzowała. Liczyły się tylko dwie wartości: "1" oznaczająca pogardę, zemstę lub przynależność do wrogiego obozu, oraz "10" będąca wyrazem uwielbienia, flirtu lub transakcji wiązanej.

- Początkowo oceny w skali 1-10 układały się naturalnie, ale z czasem ludzie zaczęli wybierać tylko wartości skrajne: albo jedynka, albo dziesiątka. Środek skali przestał istnieć, co pokazało nam, że użytkownicy są przebodźcowani i nie mają czasu na analizę, czy ktoś zasługuje na piątkę czy szóstkę. Dlatego w 2014 roku "zaoraliśmy" stary system na rzecz prostego "tak" lub "nie", co zresztą stało się globalnym standardem, widocznym choćby w łapkach na YouTube – tłumaczy Marek Kołosiński.

Twórcy serwisu, obserwując tę cyfrową próżność, dokonali manewru, który można nazwać mistrzostwem monetyzacji statusu. Wprowadzili "Klub Gwiazd" – płatną subskrypcję, która oferowała funkcję z pozoru absurdalną: możliwość otrzymania i wystawienia oceny „11” w dziesięciostopniowej skali. Był to genialny w swojej prostocie ruch biznesowy, wprowadzający mechanikę Pay-to-Win do relacji społecznych. Użytkownicy płacili za "social proof" – dowód na to, że są lepsi od innych. W ten sposób Fotka uniezależniła się od kapryśnego rynku reklamowego, z sukcesem opierając swój byt na portfelach internautów.

- Kiedyś dominowały u nas reklamy, a dziś ponad 90 procent przychodów pochodzi bezpośrednio z wpłat użytkowników. To efekt ewolucji rynku: reklamodawcy zaczęli unikać kategorii "randki", kojarząc ją niesłusznie z oszustwami. Musieliśmy przestawić wajchę i nauczyć Polaków płacenia za treści, co w 2002 roku budziło ogromny opór, bo przecież "internet miał być za darmo" – wspomina Kołosiński.

Jednak ta masowa popularność miała też swoją ciemną stronę, typową dla platform opartych na UGC (User Generated Content). Serwis stał się poligonem doświadczalnym dla internetowych trolli, a dystans między administratorem a użytkownikiem w tamtych czasach praktycznie nie istniał. Hejt na Fotce rzadko był anonimowym bluzgiem rzuconym w przelocie – często przybierał formę rozbudowanych, niemal artystycznych kampanii nękania, kierowanych często także przeciwko adminom. Usłyszeliśmy jedną z takich historii - okazała się zbyt pikantna, żebyśmy mogli przytoczyć ją na łamach PolskieRadio24.pl.

To właśnie w tym okresie Fotka stała się czymś więcej niż portalem społecznościowym – stała się soczewką skupiającą emocje całego społeczeństwa. Najdobitniej pokazał to kwiecień 2010 roku. Po katastrofie smoleńskiej, serwis kojarzony dotąd z różem, plastikiem i beztroską zabawą, z dnia na dzień przybrał barwy żałobne. Miliony użytkowników, bez żadnego odgórnego nakazu, masowo zmieniały swoje zdjęcia profilowe na czarne wstążki lub fotografie pary prezydenckiej. Był to dowód na to, że Fotka przestała być tylko cyfrowym placem zabaw, a stała się pełnoprawnym barometrem nastrojów społecznych, w którym Polacy przeżywali zbiorowe emocje tak samo, jak przed telewizorami.

Masz Pustaka w profil! :/

Gdy na polskim rynku wygodnie rozgościł się Facebook, a Nasza Klasa zaczęła tracić impet, dławiąc się własną wielkością i nietrafionymi grami, Fotka stanęła przed najtrudniejszym wyzwaniem w swojej historii: walką o uwagę użytkownika, który miał już alternatywę. Serwis utracił masowego odbiorcę – liczba unikalnych użytkowników spadła z kilku milionów do kilkuset tysięcy najwierniejszych "hard userów". Paradoksalnie jednak, z biznesowego punktu widzenia, była to sytuacja komfortowa.

Firma przestała ścigać się na puste statystyki odwiedzin (tzw. Vanity Metrics), a skupiła na maksymalizacji wskaźnika ARPU (średni przychód na użytkownika). W 2018 roku, mimo znacznie mniejszej bazy, spółka wygenerowała 3,6 mln zł przychodu i aż 1,71 mln zł zysku netto, utrzymując kosmiczną marżę na poziomie 47 procent. Aby jednak utrzymać to eldorado i walczyć z churnem (odpływem użytkowników), Fotka musiała walczyć o retencję (powracalność) poprzez radykalne eksperymenty.

Jednym z nich było uruchomienie Fotka.TV. W czasach, gdy TikTok nie istniał nawet w planach chińskich inżynierów, serwis z Elbląga dał Polakom możliwość streamowania swojej codzienności. To, co miało być nową formą interakcji, błyskawicznie zamieniło się w cyfrowy Dziki Zachód. Fotka niechcący stała się inkubatorem zjawiska, które lata później zyskało miano patostreamingu.

- Gdy uruchomiliśmy Fotka.TV, byliśmy pionierem wideo w polskim internecie, ale ten format błyskawicznie skręcił w dwie niebezpieczne strony. Natychmiast pojawiły się zalążki patostreamingu, gdzie ludzie robili przed kamerą coraz głupsze rzeczy tylko po to, by zdobyć widownię, a równolegle treści zaczęły niebezpiecznie ocierać się o erotykę, której nigdy u siebie nie chcieliśmy. W przeciwieństwie do YouTube'a, który wtedy puszczał niemal wszystko, my zaczęliśmy to agresywnie limitować, aż w końcu uznaliśmy, że nie chcemy być kojarzeni z takimi treściami – przyznaje nam Marek Kołosiński.

Marek Kołosiński, Fotka.pl

Moderacja toczyła w tym czasie heroiczną, a momentami komiczną walkę z użytkownikami testującymi granice regulaminu NSFW (Not Safe For Work). Kreatywność w omijaniu zakazu nagości weszła na wyżyny abstrakcji, tworząc nową gałąź "inżynierii erotycznej". Moderatorzy musieli mierzyć się z dylematami, których nie przewidział żaden kodeks karny. Jak bowiem sklasyfikować użytkownika, który z części rowerowych spawał skomplikowane konstrukcje do podwieszania się, dokumentując to jako performance artystyczny? Gdzie kończy się mechanika rowerowa, a zaczyna twarde BDSM? Jeszcze większą legendą obrosły domowe sposoby na cenzurę.

- Moderacja to była nieustanna gra w kotka i myszkę z użytkownikami, którzy testowali granice tego, co dozwolone, pytając na przykład, czy pokazanie uda to już pornografia. Do legendy przeszedł tak zwany "patent z misiem", wymyślony przez użytkowniczkę, która prowadziła rozbierane sesje, zasłaniając strategiczne miejsca pluszową maskotką. Był to sprytny sposób na obejście systemu – formalnie nie łamała zakazu pokazywania nagości, choć intencje były oczywiste – wspomina z uśmiechem Kołosiński.

RównocześnieFotka.pl potrafiła zadziwić pomysłami na monetyzację. Jednym z nich, testowanym w pierwszych latach działalności, było wprowadzenie do płatnej usługi możliwości przeglądania zdjęć, które przez moderatorów zostały uznane za zbyt śmiałe, żeby móc być prezentowane dla szerokiej publiczności. Informację o tej opcji udało nam się znaleźć w Web Archive. Przy okazji można zobaczyć, kto wygrywał wtedy rankingi najlepiej ocenianych zdjęć.

Reklama płatnej subskrypcji Fotka Pro, pozwalającej na przeglądanie zdjęć, które zostały odrzucone przez moderatorów.

Jednak prawdziwym majstersztykiem, dowodzącym absolutnego braku złudzeń co do ludzkiej natury, było wprowadzenie "Pustaka" (Cegły). W dobie dzisiejszego internetu, który poprawnie politycznie ukrywa łapki w dół, by „chronić dobrostan psychiczny”, Fotka zrobiła coś odwrotnego. Zmonetyzowała niechęć i złośliwość. „Pustak” był wirtualnym anty-prezentem. Użytkownik mógł zapłacić realne pieniądze, aby publicznie oszpecić czyjś profil wirtualną cegłówką. Co więcej, ofiara również musiała zapłacić, by znamię usunąć lub odesłać je nadawcy. Był to cyniczny, ale niezwykle dochodowy przykład Monetization of Negative Engagement (monetyzacji negatywnego zaangażowania). Udowodnił on, że w Ekonomii Uwagi (Attention Economy) złość sprzedaje się lepiej niż miłość: Polacy są skłonni wydać więcej na to, by komuś dokopać, niż by kogoś pochwalić.

Ten burzliwy okres, pełen technologicznych i socjologicznych eksperymentów, naznaczony został również przez spektakularnego „Czarnego Łabędzia”. 14 lutego 2015 roku, dokładnie w 14. urodziny serwisu, zapalił się Most Łazienkowski w Warszawie. Ogień strawił biegnące pod konstrukcją kluczowe magistrale światłowodowe, fizycznie odcinając serwery Fotki (oraz wielu urzędów i banków) od sieci. To wydarzenie, będące klasycznym przykładem Single Point of Failure, było brutalnym przypomnieniem, że nawet najbardziej wirtualny biznes, wyceniany na miliony i zarabiający na ludzkiej próżności, wisi dosłownie na włosku – a w tym przypadku na jednym, przepalonym kablu pod warszawskim mostem.

Walka toczyła się też na froncie finansowym. Wraz z wprowadzeniem płatności kartą i PayPal, serwis musiał zmierzyć się z nowoczesnymi formami oszustw (Fraud Prevention). Zmorą działu finansowego stał się tajemniczy "PayPal Guy" – ekshibicjonista, który seryjnie zakładał konta, opłacał promocję, transmitował zakazane treści, a po otrzymaniu bana składał w systemie płatniczym reklamację typu chargeback, twierdząc, że usługa nie została wykonana.

- Mieliśmy przypadek użytkownika, który czuł nieodpartą potrzebę obnażania się przed kamerą. Gdy dostawał blokadę, natychmiast zakładał kolejne konto, weryfikując je minimalną wpłatą przez PayPal. Wchodził na wizję, robił swoje, a po otrzymaniu bana zgłaszał reklamację płatności do operatora, by odzyskać pieniądze. W ten sposób w tydzień założył około 70 kont. Gdy PayPal zapytał nas o wyjaśnienia tej lawiny zwrotów, spakowałem "ładną" paczkę ze zrzutami ekranu pokazującymi dokładnie, co ten człowiek robił przed kamerą. Po wysłaniu tych dowodów operator błyskawicznie przyznał nam rację i uciął ten proceder - opisuje Kołosiński.

Była to lekcja, która zmusiła firmę do zbudowania szczelnych procedur prawno-technicznych, pozwalających utrzymać rentowność w coraz bardziej wrogim środowisku cyfrowym.

Szukam kogoś na serio <3

Gdy opadł kurz po wojnach o zasięgi z Facebookiem i Naszą Klasą, Fotka.pl – przemianowana na Fotka.com – wyłoniła się z cyfrowej mgły jako organizm zupełnie inny, niż zapamiętali go internauci z początku wieku. Dziś, w 2026 roku, firma z Elbląga jest ewenementem na mapie polskiego biznesu, dowodzącym, że w branży technologicznej sukces nie musi oznaczać debiutu giełdowego ani sprzedaży funduszowi inwestycyjnemu. Struktura własnościowa spółki to branżowy unikat: po ćwierćwieczu działalności udziały wciąż podzielone są w stabilnej proporcji 49 proc. dla Rafała Agnieszczaka i 49 proc. dla Andrzeja Ciesielskiego. W świecie startupów, gdzie założyciele często kończą skłóceni lub z rozwodnionymi do granic możliwości pakietami akcji, elbląski duet udowodnił, że można zbudować imperium bez wpuszczania „wilków z Wall Street” (czy raczej z ulicy Książęcej) do środka.

Ten spokój w akcjonariacie wynika z twardych danych. Fotka, choć zniknęła z czołówek portali technologicznych, jest biznesowym czołgiem. Spółka komandytowa rokrocznie generuje stabilne zyski netto przekraczające milion złotych, utrzymując marżę, która wciąż jest obiektem zazdrości konkurencji. Ten wynik to efekt trzeźwego, biznesowego zwrotu. Po bolesnych lekcjach i nieudanej ekspansji na rynki wschodnie (Rosja, Ukraina), gdzie firma zderzyła się z barierami geopolitycznymi, zarząd podjął strategiczną decyzję o odwrocie. Zamiast być płotką w globalnym oceanie, Fotka postanowiła zostać „Królem Polski Powiatowej”. Dziś pozycjonuje się jako lokalna, swojska alternatywa dla Tindera – miejsce dla ludzi z mniejszych miejscowości, którzy szukają relacji, a nie tylko szybkiej przygody.

W tej nowej strategii najważniejszym KPI (Key Performance Indicator) przestała być liczba odsłon. Serwis, który kiedyś służył do leczenia kompleksów, dziś pełni rolę "cyfrowej swatki" w czasach kryzysu relacji.

- Najbardziej budujące są momenty, gdy spotykam ludzi mówiących: "poznałem żonę na Fotce, jesteśmy małżeństwem od 15 lat i mamy troje dzieci". Mamy realny, pozytywny wkład w polską demografię, łącząc ludzi w trwałe pary – podkreśla z dumą Marek Kołosiński.

Patrząc w przyszłość, zarząd Fotki diagnozuje jednak nowe, cywilizacyjne zagrożenie. Era bezrefleksyjnego przesuwania zdjęć palcem po ekranie dobiega końca, ustępując miejsca czemuś znacznie groźniejszemu – powszechnemu poczuciu izolacji. Dlatego serwis planuje kolejną rewolucję, tym razem wymierzoną w mechanikę, którą sam niegdyś spopularyzował.

- Chcemy odejść od modelu mechanicznego "swipowania", który męczy użytkowników, na rzecz mądrego dopasowywania par (matchowania) w oparciu o cechy osobowości i wspólne zainteresowania. Widzimy, że współczesne relacje w internecie stają się coraz płytsze, a wręcz przeradzają się w absurdalną "wojnę damsko-męską", co prowadzi nas prosto w nadchodzącą epokę samotności. Naszym celem na przyszłość jest bycie nie tyle technologiczną swatką, co inteligentnym suflerem, który podpowie ludziom, co ich łączy, i zachęci do budowania trwalszych, bardziej wartościowych związków – zapowiada Kołosiński.

Fotka.pl pawiem, internety papugą. My to wymyśliliśmy

Z perspektywy 25 lat historia serwisu z Elbląga przestaje być opowieścią o "słit fociach", a staje się dowodem na niezwykłe wizjonerstwo jego twórców. Spójrzmy na słownik pojęć, którymi naszpikowaliśmy ten tekst. To nie są tylko modne hasła z LinkedIna. To mechanizmy, które Fotka wdrożyła i przetestowała na żywym organizmie dekadę przed resztą świata.

Okazuje się, że Fotka była wielkim poligonem dla Doliny Krzemowej:

Fotka przetrwała dinozaury internetu nie dlatego, że miała lepszy kod czy ładniejszą grafikę. Przetrwała, bo jej twórcy jako pierwsi zrozumieli uniwersalną prawdę, która nie zmienia się wraz z technologią: od neostrady po światłowody, od pecetów po smartfony, ludzka potrzeba bycia ocenionym – najlepiej na 11/10 – jest wieczna. I zawsze znajdzie się ktoś, kto za tę ocenę zapłaci.

Tak samo jak każde pieniądze będziemy w stanie wydać, żeby wyjść z kryzysu samotności. I to jest plan biznesowy Fotki na następne lata.

Źródło: PolskieRadio24.pl/Michał Tomaszkiewicz

Skąd to wiemy? Jak to ustaliliśmy?

Ekskluzywny wgląd w historię Fotki oraz niepublikowane wcześniej kulisy jej działania pochodzą z rozmowy redakcji PolskieRadio24.pl z Markiem Kołosińskim, członkiem zarządu serwisu. Pozostałe dane oraz kontekst rynkowy zostały ustalone w oparciu o następujące źródła:

• Dane finansowe i struktura własnościowa: Informacje o przychodach, zyskach netto oraz podziale udziałów (49/49) pochodzą z oficjalnych sprawozdań finansowych składanych przez spółkę do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS).
• Statystyki zasięgowe i popularność: Dane dotyczące liczby unikalnych użytkowników oraz miejsca serwisu w rankingu TOP 10 polskiego internetu bazują na historycznych wynikach badania Gemius/PBI, które od lat stanowi standard pomiaru oglądalności witryn w Polsce.
• Kulisy powstania i rejestracji domeny: Informacje o biurokratycznej drodze przez mękę i zakupie domeny za 200 zł oparto na dokumentacji historycznej oraz archiwalnych rejestrach NASK (Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej).
• Kontekst technologiczny: Fakty dotyczące parametrów technicznych serwerowni, transferów oraz awarii (w tym pożaru Mostu Łazienkowskiego) zostały potwierdzone w komunikatach technicznych i zestawieniach infrastrukturalnych publikowanych przez dostawców usług sieciowych w Polsce.