more_horiz
Wiadomości

Mieczysław Dziemieszkiewicz ps. "Rój" i Bronisław Gniazdowski ps. "Mazur" upamiętnieni

Ostatnia aktualizacja: 14.04.2018 20:08
W mazowieckich Szyszkach Włościańskich odsłonięto tablicę pamiątkową oraz towarzyszący jej krzyż ku czci pamięci dowódcy oddziału Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Mieczysław Dziemieszkiewicz ps. "Rój" oraz jego podwładnego Bronisława Gniazdowskiego ps. "Mazur". 
Ceremonia odsłonienia i poświęcenia krzyża i tablicy upamiętniającej Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. Rój oraz Bronisława Gniazdowskiego ps. Mazur
Ceremonia odsłonienia i poświęcenia krzyża i tablicy upamiętniającej Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. "Rój" oraz Bronisława Gniazdowskiego ps. "Mazur"Foto: PR/Mateusz Rekłajtis

Płytę umieszczono w miejscu, gdzie 13 kwietnia 1951 r. obaj żołnierze, zdradzeni i wydani agentom UB, stracili życie w trakcie próby przedarcia się przez obławę. 

W ceremonii odsłonięcia i poświęcenia tablicy pamiątkowej oraz krzyża udział wzieli m.in. sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Maciej Wąsik, Jacek Pawłowicz, dyrektor Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL oraz rodziny zamordowanych żołnierzy, okoliczni mieszkańcy i przedstawiciele wielu środowisk patriotycznych.


St. sierż. Mieczysław Dziemieszkiewicz "Rój"

Pochodził z patriotycznej rodziny, w latach okupacji niemieckiej związanej z Narodowymi Siłami Zbrojnymi (jego starszy brat Roman Dziemieszkiewicz "Pogoda" pełnił m.in. funkcję komendanta Powiatu NSZ Ostrołęka). Współpracował z NSZ i uczestniczył w tajnym nauczaniu na poziomie szkoły średniej, odbywającym się w Makowie Mazowieckim.

Mieczysław Dziemieszkiewicz "Rój", po środku z pepeszą w dłoni
Mieczysław Dziemieszkiewicz "Rój", po środku z pepeszą w dłoni; foto: www.bbn.gov.p

Wiosną 1945 r. został wcielony do "ludowego" WP, skąd zbiegł i wstąpił do oddziału partyzanckiego NSZ (NZW) dowodzonego ppor. Mariana Kraśniewskiego "Burzę". Początkowo dowodził drużyną, wyróżniając się odwagą osobistą w akcjach z zakresu samoobrony (w sierpniu 1945 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych). Odrzucił amnestię z 1947 r. W odtworzonym wiosną 1947 r. "XVI" – Warszawskim Okręgu NZW objął funkcję komendanta Powiatu "Ciężki" - "Wisła" (pow. Ciechanów, część pow. Płońsk i Mława) i dowódcy oddziału partyzanckiego operującego na tym terenie. Po rozbiciu w czerwcu 1948 r. komendy okręgu kontynuował działalność niepodległościową. Na przełomie 1949 i 1950 r. podjął próbę odbudowania struktur "XVI" Okręgu NZW, rozszerzając zasięg działania podległych sobie patroli na pow. Pułtusk, Nowy Dwór Mazowiecki, (a nawet Wołomin), Mińsk Mazowiecki i Garwolin.

Spośród ważniejszych akcji wykonanych przez jego oddział należy wymienić np. rozbrojenie posterunku MO w Barańcach, Gąsocinie i Czernicach Borowych, opanowanie miasteczka Baranowo, likwidację szefa PUBP w Ciechanowie czy zatrzymanie pociągów w Gołotczyźnie i Pomiechówku. Wydany przez agenturę, poległ 13 IV 1951 r. w walce z grupą operacyjną UB i KBW w Szyszkach, pow. Pułtusk.

rr

Zobacz także

Zobacz także