Księżyc od miliardów lat "zjada" Ziemię. Naukowcy potwierdzają

Teoria o jonach atmosferycznych została podważona

Nowe badania wykazały, że wspomniany przypadek "kosmicznego kanibalizmu", jak podaje serwis naukowy Live Science, spowodowany jest przez wiatry słoneczne oraz pole magnetyczne Ziemi. Odkrycie "podważa 20-letnią teorię o tym, w jaki sposób pewne naładowane cząstki, zwane jonami, znalazły się na powierzchni Księżyca". Do tego może mieć "istotne implikacje dla przyszłych misji księżycowych" - czytamy.

Amerykański portal zaznacza, że od dekad - od misji Apollo, kiedy na naszą planetę dostarczono próbki z Księżyca, naukowców "intrygowały ślady substancji lotnych, które parowały w stosunkowo niskich temperaturach". Mowa o wodzie, dwutlenku węgla, helu, argonie czy azocie - odnaleziono je w regolicie, czyli warstwie skalnej pokrywającej Księżyc. Szybko się okazało, że część tych substancji, szczególnie jony azotu, "pochodzą z górnych warstw atmosfery Ziemi" i prawdopodobnie "zostały nawiewane na Księżyc przez podmuchy wiatru słonecznego". 

Czytaj także:

• Przełomowe zdjęcia kosmosu. NASA pokazuje trójwymiarową mapę
• Pierwsze takie znalezisko w kosmosie. Polacy pomogli zmierzyć planetę swobodną

Teoria z 2005 roku wskazuje, że transfer materii - jak przypomina Live Science - "mógł nastąpić dopiero przed wytworzeniem przez Ziemię pola magnetycznego, czyli magnetosfery". Naukowcy uznali, że to pole siłowe, które jest niewidzialne, "uwięziłoby jony atmosferyczne wywiewane z naszej planety".

Nowe ustalenia naukowców

Ale z nowego badania płyną inne wnioski. Astronomowie ponownie przeanalizowali próbki pochodzące z misji Apollo. Wykorzystali do tego m.in. nowoczesne komputery, w tym modele symulujące ewolucję ziemskiej magnetosfery. Symulacja wykazała, że "transfer jonów atmosferycznych był największy, gdy Księżyc przechodził przez magnetyczny ogon naszej planety. Czyli największą część magnetosfery, która zawsze była zwrócona w kierunku przeciwnym do Słońca (do takiego ustawienia Ziemi dochodzi, gdy znajduje się ona między Księżycem a Słońcem, w pobliżu pełni Księżyca każdego miesiąca)" - informuje serwis naukowy.

I dodaje, że - według nowych ustaleń - linie pola magnetycznego w ogonie Ziemi, zamiast blokować wydmuchiwanie jonów atmosferycznych z planety, "działają jak niewidzialne autostrady dla naładowanych cząstek, kierując je w stronę Księżyca, gdzie osadzają się w księżycowym regolicie". To z kolei oznacza, że transfer jonów atmosferycznych "prawdopodobnie rozpoczął się wkrótce po uformowaniu się magnetosfery około 3,7 miliarda lat temu - i prawdopodobnie trwa do chwili obecnej".

- Łącząc dane z cząstek zachowanych w glebie księżycowej z komputerowym modelowaniem interakcji wiatru słonecznego z ziemską atmosferą, możemy prześledzić historię ziemskiej atmosfery i jej pola magnetycznego - skomentował Eric Blackman, astrofizyk z Uniwersytetu w Rochesterze, współautor badań. Live Science zauważa, że w zebraniu kolejnych danych mogą pomóc naukowcom program Artemis (NASA), którego założeniem jest lądowanie na Księżycu w 2028 r. czy chińskie misje księżycowe.

• Planety swobodne istnieją. Przełom w kosmicznych badaniach - sukces Polaków
• Edwin Hubble pokazał, że Wszechświat to dużo więcej niż jedna galaktyka

Źródło: Live Science/łl