Wiosna już tu jest. 10 wiosennych obrazów, w których chce się zamieszkać
Choćby w marcowym garncu było jeszcze sporo chłodu, a kwiecień przeplatał pogodę na całego – wiosna w końcu przychodzi. Nim jednak rozgości się w Polsce na dobre, przypominamy, jak ta pora roku potrafi być niesamowita.
2026-03-20, 08:42
Jaka pora roku panuje w raju?
Kto – może prócz alergików – nie lubi wiosny? Wydaje się, że pytanie to jest retoryczne, bo jak tu nie kochać mieszanki przyjemnej temperatury, świeżej zieloności, kwiatów i innych składników przyrodniczego ożywienia. Zwłaszcza że wiosna – rokroczne odrodzenie – przynosi również to nieuchwytne poczucie (wiary, energii, nadziei) nowego otwarcia. Poczucie, że można raz jeszcze coś zacząć, coś spróbować. Stać się na nowo.
Nic dziwnego, że wiosna od zawsze była symbolem najprzyjemniejszego czasu i niezbędnym elementem miejsc szczęśliwości. Dlatego u Zeusa na Olimpie, jak chce mitologia, panowała wieczna wiosna. Ta sama pora roku trwała według starożytnych podczas pierwszego, złotego wieku ludzkości. Wczesnochrześcijańscy pisarze przedstawiający obraz Edenu również wspominali o wiecznej wiośnie, aurze godnej samego raju. Podobnie w greckich zaświatach – na wybrańców tu też czekała wiekuista wiosna.
Współczesny ślad tych pradawnych wyobrażeń znaleźć można w folderach turystycznych: "wyspa wiecznej wiosny" (a jest taka choćby na Atlantyku) stanowi trudną do odparcia pokusę.
Wiosna w malarstwie
Nie będzie więc zaskoczeniem, że i malarze chętnie sięgali po temat wiosny. Czasami posługiwali się skomplikowaną symboliką (jak np. Sandro Botticelli czy Jacek Malczewski), ale często były to obrazki z natury, małe arcydzieła, w których pozorna prostota tematu łączyła się z artystyczną maestrią. Wiosenny świat wyobrażony na tych malowidłach ma coś takiego w sobie, że chciałoby się tam przenieść i, choćby na chwilę, tam pozostać.
Zresztą, zobaczcie sami.
Wacław Wielogłowski, "Zaranie wiosny", 1900 r. Fot. Muzeum Narodowe w Warszawie/domena publiczna
Henryk Weyssenhoff, "Wiosna", 1910/1911 r. Fot. Muzeum Narodowe w Warszawie/domena publiczna
Piotr I. Pietrowiczew, "Krajobraz wiosenny", 1915 r. Fot. Muzeum Narodowe w Warszawie/domena publiczna
Józef Chełmoński, "Wiosna", 1908 r. Fot. Muzeum Narodowe w Warszawie/domena publiczna
Ernst Müller-Bernburg, "Wiosna w Karkonoszach", 1907 r. Fot. Muzeum Narodowe w Warszawie/domena publiczna
Władysław Ślewiński, "Morze wiosną", ok. 1911 r. Fot. Muzeum Narodowe w Warszawie/domena publiczna
Jacek Malczewski, "Pejzaż wiosenny wiejski", 1903-1907 r. Fot. Muzeum Narodowe w Krakowie/domena publiczna
Jan Stanisławski, "Wiosna", 1903 r. Fot. Muzeum Narodowe w Krakowie/domena publiczna
Stefania Daniel-Kossowska, "Wiosna w Krakowie", 1930 r. Fot. Muzeum Narodowe w Krakowie/domena publiczna
Leon Wyczółkowski, "Wiosna – wnętrze pracowni artysty", 1933 r. "Wiosna w Gościeradzu, maj 1931 Okno. firanki, renkloda kwitnąca. Studia okna otwartego z widokiem na ogród, odchylona firanka, fotel. Tam to gra białość i zieleń. Na wsi z mojego pokoju. Wiosna wchodzi ze swym zapachem i podmuchem. O tej wiośnie chcę śnić w grobie”, pisał artysta. Źródło: Polskie Radio/jp
Cytat z Leona Wyczółkowskiego za: Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, muzeum.bydgoszcz.pl.