Państwo dopłaci do składek ZUS artystów. Wiemy, kto dostanie pieniądze

Składki artystów zapłaci budżet

Na wtorkowym posiedzeniu rząd zajął się projektem ustawy o zabezpieczeniu socjalnym osób wykonujących zawód artystyczny. Celem projektu jest włączenie artystów zawodowych do systemu zabezpieczenia społecznego.

Proponowana ustawa przyznaje artystom prawo do składania wniosku o mechanizm dopłaty do składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne do poziomu składek wynikających z minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Środki finansujące dopłatę do składek ZUS będą pochodzić z budżetu państwa. Koszty związane z wejściem w życie projektowanej ustawy w pierwszym pełnym roku funkcjonowania systemu, a więc w 2027 roku oszacowano na 374,86 mln zł.

Dopłaty dla ubogich artystów, nie dla gwiazd

Prawo do dopłaty do składek ZUS będzie przysługiwać artystom, którzy mają status artysty zawodowego i spełniają warunki dochodowe. Średni dochód osiągany w trzech poprzednich latach podatkowych nie będzie mógł przewyższać 125% wynagrodzenia minimalnego w roku, w którym przyznano prawo do dopłaty.

Wynika z tego, że o dopłaty będą mogli ubiegać się tylko artyści zarabiający relatywnie nieduże kwoty. Gwiazdy biorące kilkadziesiąt tysięcy za koncert czy występ w odcinku serialu (albo kilkaset tysięcy za obraz) będą musiały zadbać o swoje emerytury we własnym zakresie.

Starsze gwiazdy narzekają na niskie emerytury

Temat niskich emerytur artystów wrócił w ostatnim czasie po wypowiedziach Krzysztofa Cugowskiego (Budka Suflera), Maryli Rodowicz czy Ryszarda Rynkowskiego. Cugowski żalił się na fakt otrzymywania emerytury w wysokości 1,7 tys. zł. Maryla Rodowicz z kolei informowała, że otrzymuje ok. 2,6 tys. zł świadczenia. Niskie świadczenie ma Ryszard Rynkowski – jego emerytura jest znacząco niższa od minimalnej i wynosi ok. 1,2 tys. zł. Artyści mówią, że tak niskie wypłaty z ZUS zmuszają ich do dalszego koncertowania.

Niskie emerytury starszych artystów wynikają z faktu, że przez lata nie płacili oni składek emerytalnych. Kontrakty na koncerty czy nagrania zawierane były zapewne w formie umów o dzieło, które gwarantowały wyższą kwotę „na rękę”, ale nie wiązały się z obowiązkiem odprowadzania składek.